Febreze lavanta oda spreyi.

Rebul Atelier İstanbul'u seviyorum ben

bim'de satılan roomstar marka kumaş kokusu var onu kullanıyoruz. vanilyasılını wcde kullanıyoruz mükemmel.

Konuşarak. Ama iki tarafın da iletişim beceresinin yüksek olması ve en önemlisi iletişime açık olması gerekir.

ask iliskisinde karsimdaki kisi ben engel ol(a)miyorum, onden mudehale edemiyorum diye baskasiyla birlikte olacaksa olsun, ortaya ciksin ayrilalim. "hareketlerini kontrol edeyim, bilmemkimle gorusmesini engelleyeyim de aralarinda bir sey gelismesin" mantigini ben anlamiyorum. aksine birak gelisiyorsa gelissin ki sen de hayatinin hatasini yapmadan duzgun iliski yasayabilecegin birini bul.

ben biriyle iliski icindeysem o kisiye guvenmeyi secmisimdir, secerim. bana soyledigi sey son sozdur.

madalyonun obur yuzu ise tabii yalani aldatmayi affetmem.

yani icine sinse ne olur sinmese ne olur, bir sey olacaksa olacak zaten. senin engellemenle olmasa degeri ne ki? bugun kurtarirsin yarin aldatilirsin. yarin kurtarirsin obur gun aldatilirsin. mal çürük. boyle iliskileri anlamiyorum, icinde de olmak istemem. butun omru paranoyayla gecirmek yerine karsindakini iyi tartip iliskiye girmek, sonra guvenmek ve guvenin huzuruyla yasamak daha kolay ve doyurucu. guvenini bosa cikaran biri olursa kendi kaybi. o zaman ortadan kaybolmasini bileceksin tabii ki.

sonuc olarak: aldigin cevabin dogru olduguna inaniyorsan kafani daha da takma. yalan ise ortaya cikar zaten. eger durum oyleyse bir gun once yakalamissin bir hafta sonra yakalamissin ne farkeder? bitecekti her turlu, kafayi takmaya degmez yani. aksine ters bir durum yoksa ve olmayacaksa akil sagligini bos yere bozmamis olursun.

akil sagligi ve doyurucu iliskiler icin aldatilmayi onden engelleme refleksinden kurtulmak lazim. cunku farketmiyor. karsindaki yanlis kisiyse, aldatacak karakterde biriyse aldatacaktir. ha bugun ha yarin farketmez yani.

bence supheye cozum yok suphe basladi mi bitmiyor

Şüphe başlarsa bitmez+1
Her şeyi açık açık konuşmazsanız konu çözülmemekle kalmaz, ileriki ilişkilerinize de yansıyabilir… ytd

güvenmeyi seçebilecekseniz seçin, seçemeyecekseniz bitirin. şüphelendim beni ikna et diye birine gitmek saçmalık.

şüphe çok kötü bir zehir ya. insanın içine girince, tekrar güvenmek çok zor oluyor.

çözümü biliyomuşsun işte; az yemek yess xd dışarıda çok yediğim günün ertesi günü ekstra dikkat ediyorum. Bazne evdeyken canım tatlı istiyo, "şuan çok gereksiz, bu hakkımı dışarı çıktığımda daha keyifle kullanım" diyerek yemiyorum. Taktik maktik yok bam bam bam özetle

Sürdürülebilir beslenme şekli ve sürdürülebilir spor. Ömür boyu. Yani 6 ay diyet ve spor yapıp, zayıflayınca eski beslenme şekline ve hareketsizliğe dönmek bir seçenek dahi olmamalı. Ucu kaçmadan dengelenebilir ancak.

Şurada da benim kilo alıp, verme öyküm;

eksisozluk.com

Evde veya iş yerinde sağladığı kontrolü sosyalleşirken neden sağlayamaz ki insan? Cevap, kendimde gördüğüm ve herkeste olabileceğini düşündüğüm şey: evde veya iş yerinde belli bir savunma mekanizması oluşturup ona alışıyoruz ama toplum içinde ev veya iş dışı bir durumdayken her şey daha değişken ve biz daha fazla korunma ihtiyacı hissedebiliyoruz, önemli bir kısmımız da güç ihtiyacını "yemek yersen güçlü olursun/büyürsün" (büyümek=güçlenmek diktesi) telkinleri sebebiyle yemekten çıkarmaya çalışıyoruz. Mesela yakın arkadaşımızla dertleşirken yardırıyoruz pastayı böreği gömüyoruz veya çoğunu tanımadığımız (ya da güvenmediğimiz diyelim) insanların oluşturduğu yerde içgüdüsel olarak daha gergin, daha politik, daha savunmacı hissedebiliyoruz ve bu bizi yemeye itebilşyor, yeme konusunda kontrol mekanizmamız iptal olabiliyor dışarıda.

Bu bir çözüm çeşidi olabilir.

Yedikten sonraki günlerde oruç veya uzun süreli aralıklı oruç iyi gelebilir. Suyu daha çok içip biraz daha yürüyüş yapmak, gıdanın kalorisini (un ve şeker anlamında) azaltıp proteine ve sağlıklı yağa azcık daha fazla yer vermek ve dünkünden az miktarda yemek motive edebilir. Sadece yeme veya sporla değil biraz da içten ittirecek motivasyon bulmak iyi olur, mesela "haah, bir sonraki şaşırtma öğünüm 2 hafta sonra olsun" veya "oo iyi yedik şimdi bağırsakları biraz destekleyelim" denebilir, değer verilen şey her neyse ona göre seçilir yani cümleler. Filan.

Kalori takibi.
Her gün kalori takip ederseniz bir gün fazla alip ertesi gün az alarak bunu uzun dönemde sabit tutabilirsiniz.

Sağlıklı beslenme, sporun ve hareketliliğin gerekliliği hk bilgi sahibi olunca hayatımı da o yönde düzenledim. Kendimi sağlıklı besleneceğim diye kasmıyorum ama hergün hergün zararlı ama lezzetli şeyler yemiyorum. Aslında lezzetli şeyler sağlıksız gibi bir algı var ama bu doğru değil. Mesela tatlı isteğimi iki dilin m kızarmış ekmek, 1 tatlı kaşığı bal ve kaymakla gideriyorum ve gayet lezzetli oluyor.

Diyetin de sporun da sürdürebileceğin cinsten olsun.

Hızlıca telafi. İpin ucu herkeste kaçıyor, ama bu sürecin uzun sürmemesi, düzgün beslenmeye hızlıca geri dönebilmek. Farkı yaratan şey tam olarak bu. Bi görsel vardı baktım ama bulamadım, özetle şöyle bi şey: haftada 1 taşkınlık yaparsan fit olursun, haftada 3 yaparsan şişman olursun. Basit aslında.

Bi de fit insanlar her yere yürüyolar yaa. Aşırı aktifler. Herhangi bi yere yürüyerek ulaşabiliyolarsa yürümeyi tercih ediyolar.

Bunları zamanında 20 kilo verip bunu 10 yıl korumayı başarmış biri olarak söylüyorum bu arada. Pandeminin ilk 6 ayında sağlık sorunlarının da etkisiyle 20sini de geri aldım ama şimdi yine verdim, ve ben de her yere yürüyorum ve ipin ucu max 3 gün kaçıyor, 4. gün ardımı topluyorum, bi süre bozmuyorum. Sağlıksız şeyler de eskisi kadar ilgimi çekmiyor zaten artık.

Sürdürülebilir spor +1

Beslemenizdeki bağımlılık yaratan şeylerden kurtulabilirsiniz. Bunun dışında canım çok abur cubur veya karbonhidratlı şey çektiğinde bunu yalnızca bir öğünümde yiyorum. Örneğin sabah simit veya ekmek yiyerek kaçamak yapmışsam akşam yemekte bunu dengeliyorum. Veya canım kola içmek istediğinde sabah ona göre besleniyorum. Tabii her gün böyle kaçamaklar yapmıyorum. O da önemli. Bir de nadiren bir günümü canımın çektiği şeyleri yemeye ayırıyorum. İşte spor ve beslenme benim için o zaman sürdürülebilir oluyor.

sezgisel beslenme (bkz: intuitive eating) konusunu bir araştırmanızı öneririm.

konu ile ilgili cok türkçe kaynak yok ama şu kitabı edinebilirsiniz: www.dr.com.tr

Aslında beslenme kounsunda ne kadar büyük bir balonun içinde olduğumuzu, ne kadar yanlış yönlendirildiğimizi anlayacaksınız. Sezgisel beslenmenin özeti şunun gibi aslında: İyi ya da kötü yiyecek yoktur. Önemli olan aslında ilk doğduğunuz anda içgüdüsel olarak sahip olduğunuz, bedeninizin gerçekten hangi gıdaya ne kadar ihtiyacı olduğunu sezgisel biçimde anladığınızı bilmeniz.

Sezgisel beslenme konusuna biraz eğilince, az yemek çok yemek, çok yemeyi telafi etmek, kötü yiyecek iyi yiyecek, kalori takibi, detoks vs gibi şeyler aklınızdan bile geçmiyor aslında. Tam aksine bunları düşündükçe aslında eninde sonunda hezeyana uğrama ihtimalinin çok daha yüksek olduğunu anlıyorsunuz.

Bir araştırmanızı tavsiye ederim :)

Genetik eğilim + hastalıkların varsa her zaman kilo bi adım önde olur. Arada mutlaka ekstra spor, ekstra diyet, ekstra minik minik cerrahi dokunuşlar şart.
Yaş da ilerliyor. Bi Ajda Pekkan kolay yetişmiyor

metehan

Mustafa’ya uygun isimler olsun diye birkaç isim önercem. Mustafa’dan sonra berkecan olursa olmaz gibi geliyor bana.

Mete
Timur
Attila (oğlum olursa çok istiyorum bu ismi koymak)
Yusuf (kardeşimin ismi bence klasik bir isim, siyasal islam ismi olarak görmüyorum çünkü dedemin ismi olduğu için konulmuştu kardeşime, yakışıklı oluyor bu isme sahip olanlar)
Kerem
Uğur
Selim
Onur
Ferit
Serdar

levent

Kağan değil de Kaan iyi. Yumuşak g yurt dışında sorun olmasın. Hem daha cool geldi gözüme nedense.

Kemal. Abimin ismi olmasaydı oğlumun adı kemal olurdu

Sungur

www.ismininanlaminedirx.com

Sandal. Tutamadım kendimi :D


Neyse, ciddi isim önerisi olarak da kağan iyi diyorum.

Ilgaz

Ben kırım Moğol isimlerini de seviyorum

Nogay
Giray
Argun

oglum olsa levent koymak isterdim. cok karizmatik geliyor. bir de barbaros var ama altinda yatan anlami barbardan geldigi icin emin olamiyorum.

Kubilay
Batu
Mete
Atilla
Babür
Sencer
Berke
Çağatay

www.google.com

Mustafa Kemalden isim önerileri :)

Çocuk asla düşünmüyorum ama Barbaros çok hoşuma gidiyor

ya tabi isim meselesi size kalmış da, böyle eski Türk beyi yetiştirecekmiş edasında isim koymak bana biraz komik geliyor :(

Hem Türkçe, hem de günümüzde de güzel anlamda kullanılan bir sözcük koyabilirsiniz bence.

Erdem, Onur, Uygar vs fena olmayan isimler.

Mert çok popüler olmasa onu da düşünebilirsiniz belki ama bilmiyorum tanıdığım Mert'ler genelde bi tık gıcık oluyo .d

Mustafa'ya Kemal de yakışır tabii ki.

Daha genel doğa ile ilgili ama çok da kulak tırmalamayan isim olsun diyosanız

Evren
Feza
Şafak
Bulut
Irmak (erkek ismi olarak fena değil bence)
Yağmur (aynı şekilde genelde kız ismi ama erkeğe de yakışıyor)

gibi isimlere bakabilirsiniz. Feza güzel bir isim diye düşünüyorum hem Feza Gürsey gibi tarihimizde iyi bir bilim insanının ismi :)


Bu arada yazdıklarımdan bazılarının kökeni farklı diller olabilir ama artık dilimizde yer alan ve Eymen vs gibi uydurma gelmeyen sözcükler. Fransızca kökenli olan Onur, tamamen Türkçe kökenli olup günümüzde pek kullanılmayan bir sözcükten daha Türkçedir bence.

Cansel, Cemre gibi isimleri çok beğeniyorum erkeklerde ama Mustafa ile pek uymaz sanırım. Ki bence uymasına da gerek yok ama.

Mustafa'ya Arapça olarak Melih, Melik, Kerem; Türkçe olarak Çağatay, Çağrı.

Turgut, Cemil.

Kemal

Kemal demeye gelmistim :)

Erhan

barkın
alper
ata

izinde evde oturmak mantıksız. zaten full evdeyiz. şehir dışına çıkmakla ülke dışına çıkmanın arasında onun için ne fark var? bana saçma geldi.

Sonrasin da birlikte gitmek sartiyla gonderirdim. İran cok guzel ama covid patlamis durumda. Misir ya da Fasta durumlar nasil bilmiyorum. Afrika zaten virus yok diyor. Gitsin onden kesif yapsin sonrasinda birlikte tekrar gidelim teklifini yapardim.

"Bana haksızlık olur sen de otur evde..." Pardon da bu nasil evlilik ya? :) Esiniz cok bencilmis kusura bakmayin.

haksızlık olur ne demek tam olarak, ortada bir rekabet mi var?

Yani sahsen ben esim kendi başına ülke ulke gezse cok memnun olmam. Ama bu benim kendi evliligim için gecerli.

Haksizlik değil tabiki. O kisim saçma. Ama ici rahat etmiyor vs olabilir.

çiftlerden biri çalışırken, diğerinin ülke ülke dolaşması bence de olmaması gereken bir şey.
üstelik zaten covid ortamında iran'a, fas'a, mısır'a gitmek çok saçma.

evet, yani insan izindeyken tatile gitmek ister tabii de, backpacker gibi ülke ülke dolaşmak biraz anlamsız.
ben hoşlanmazdım ve anlam veremezdim en azından.

en kötü ihtimalle ülke içinde bir şey yapın, bir yere gidin.
çiftlerin ayrı tatil yapması benim önyargılı olduğum bir durum ama eşinizin buna tepki vereceğini sanmıyorum.
yani ortada buluşmuş olursunuz.

iran'a, fas'a, mısır'a da seneye birlikte gidersiniz.

Ben çalışcam eşim tatil yapacak… imkansıza yakın bir ihtimal. Ben eşimsiz ayrı yatakta uyumam o da uyuyamaz biz aileden böyle gördük

Eşimin dinlenmesi beni mutlu ederdi ama daha önce planını yaptığımız, hayalini kurduğumuz bir yere tek başına gidecek olması üzerdi. Bu arada izni 2 ay olan biri olarak eşimin olmadığı tatilden de keyif almazdım ne yalan söyleyeyim.

Ben olsam esim gitsin de biraz kafa dinleyeyim isterdim.

"Ben eşimsiz ayrı yatakta uyumam o da uyuyamaz biz aileden böyle gördük"
Gozumun onune kotu seyler geldi aileden boyle gorduk falan.

Sen eşini 2 hafta tek başına bir yere gönderebileceksen, tamam git. Göndermem diyorsan otur oturduğun yerde.

Ben tek başıma gezmekten zevk alan birisi değilim. Aynı zamanda eşim çalışırken de aklım onda kalır vicdanen rahatsız olurum gezemem zaten. Ama bu benim yapımla alakalı biraz.

Bana da biraz ters geldi ya, tatil planlarını çok değişik bi şey yoksa ayırmak çok hayra alamet olmuyor bence de. Ben olsam biriktiririm izni, ileride beraber bir şeyler yaparım.

Polyester kumaşlı kıyafetleri sıcakta giymek zor, daha da terletiyor bence. Pamuklu veya keten kumaş en rahatı.

Pamuklu kumaşın aksine teri dış yüzeyde tutup hızlı kurumasını sağladığı için giyilir bence. Ama kötü bir koku da olur. Her gün yıkamak gerekir.

valla ben giyiyorum. güzel oluyor

Ev dışında başka şey giymiyorum neredeyse. Giyilir ve rahat ettirir. Terden ıslanmış pamuklu tişörtlerle durmaktan katbekat iyi.

yazın en iyi kumaş türü modal kumaştır. kolay kırışmaz yumuşak ve serin hissettirir.

Öyle bir kitaba sahip değilim.

Martin Eden. Lise hazırlıkta bu kitabı okumasaydım şu an olduğum kişi değildim.

hayir ogrenmek de istemem

Hayatımda belki üç defa bile hediye almamışımdır. Fiyatına bakmadım. Bakmak aklıma da gelmez. Yalnızca bir keresinde kardeşim şöyle bir cümle kurmuştu: “7,5 tl’lik şeyle bu kadar mutlu olacağını tahmin etmemiştim.” ajskdlf

bakmam cunku hediyenin verilis motivasyonu fiyati degil verilen kisiyi iyi hissettirmesidir daha duygusal bir sey var yani.

yalniz bir kere verilen hediyeyi cok begenmis yeniden almak istemistim o zaman haliyle bakmistim fiyatina :)

Ben geçen sene maddi değeri olan bir hediye aldım, fiyatını merak edip baktım valla :)

ben bakıyorum valla. hediye alırken altta kalmayı sevmem, sevgilim bile olsa.
(Ama ekonomik bir hediye almış olmasından rahatsızlık duymam o ayrı)

ben bakmam. ama mesela eski kız arkadaşımın telefonunda, ona aldığım hediyenin reklam görsellerine denk gelmiştim. bir web sitesine girdiğinde üstte zırt pırt aldığım şeyin trendyol görseli çıkıyordu. o internetten bakmış araştırmış mesela :) her insanın huyu, merakı farklı olabiliyor.

Ben bakıyorum eşim benim kredi kartımla alıyor hediyeyi bakmamak elde değil :))

İcha +1
Ne kadarlık bir hediye almış diye değil, fikrim olması için bakarım.

sevgi bittiyse

şiddet
aldatma
cimrilik
sevgisizlik, saygısızlık

Evlilik konusundaki herhangi bi problemin psikolog veya psikiyatr tarafından çözüleceğine inanmıyorum.

Denemedik dememek için ben olsa yardım alırdım.

Sistematik psikolojik şiddet.

Sanırım biz sevgi-saygı bitmesi kategorisine giriyoruz. Eşim net olarak seni sevmiyorum diyemiyor ama sevmiyorum da diyemiyorum. Evliliğin ilk aylarında da danıştım buradan, hemen herkes boşan demişti. Boşuna direttik sanırım.

Düşününce aklıma gelen her sorun için devam etmek istiyorsam terapiye gideriz diye düşündüm. Bu nedenle ben her halükarda kafam netleşsin diye çift terapisine giderdim.

birbirinize karşı sevgi ve saygı varsa, herhangi bir aldatma yaşanmadıysa terapiye gitmek mantıklı bir seçenek. en azından gelinizden geleni yapmış olursunuz.

Aldatma, şiddet, bağımlılık (kumar, alkol) vs yok. Uyumsuz bir kafa yapımız var, siyaseten başta çok uyumsuzduk, benim dediğime geldi hep neticede. şu an o konuda benzeşiyoruz baya fakat sağlık konusunda da uyumlu değiliz mesela, aşı karşıtı olmasa da şimdiki aşılar erken çıktı diye aşı olmadı mesela, türk aşısı çıksın öyle olacağım diyor.

sevgi saygı konusunda problemlerimiz var bence.

Birinizden biriniz istemiyorsanız kimse bir şey yapamaz. Aile terapisi de isteyerek yurutulebilecek bir şey nihayetinde. Yine de bu bir ihtimalse denemeye değer, sonuçta bosansaniz da kendinize "yapabileceğim her şeyi yaptim ve olmadı" diyebilir olursunuz.

evlilik ilişkisi, çocuğun ailesinden öğrendiği bir ilişki türüdür. olmuşlukları, olmamışları, olmaktan korktukları ve olmak istedikleri karışık bağlarla çocukluğuna bağlanır.
ve maalesef toplumumuzda neredeyse her çocuk bir şekilde yoksun bırakılmıştır, bunu da yetişkinliğe kadar taşır, 35'lere doğru kafayı yakmaya başlarız.
yetişkinlikte bu konuları anlamak ve çözmek için terapiye bence kesinlikle ihtiyaç vardır. ister çift terapisi olsun ister kendi başınıza gidin o kısım ihtiyaca göre değişir ama terapiyi kesinlikle tavsiye ediyorum.

boşanmak ya da boşanmamak için değil, en azından boşanacaksanız bile bunu mantıklı bir zemine oturtmuş olmak için. çünkü doğru olanı yaptım hissi her şeyin önüne geçer, sonunda rahat edersiniz.

Durum dediğiniz gibiyse gitmenizde fayda var. Belki de sorun sadece bakış açısıdır, sizin ya da eşinizin göremediği bir şeyi gösterir bakış açınız değişir. Durumu daha farklı ele almaya başlarsınız. İlişki böyle bir şey, her yolu denemek gerekiyor.

Daha önce sorduğunuzda boşan diyenlere bakma. Burada karnım ağrıdı diyene boşan diyorlar.

Şöyle bir hata yaptık zamanında:

Tavsiye üzerine bir pdrciye gittik, (ben psikolog sanıyordum kendisini ilk başta) kendisi dediki ben genelde çocuk ve ergen çalışıyorum ama sizin sorununuz çift sorunu değil, ...hanımın büyük bir bağlanma ve güven sorunu var o yüzden ayrı ayrı terapiye alalım sizi dedi, hatta bende pek bir sorun görmedi. sanırım bu büyük bir hataydı, ayrı ayrı terapiye gittik üç dört yıl önce, ve tamamlayamadık da terapiyi, yarım kaldı diyebilirim. o yüzden şimdi aile terapisi arıyorum.

aile terapisi işe yarayan çift arkadaşlarımda oldu, yaramayan da. bence bunun bir formülü yok. gitmenizde fayda var, sorunlarınızı çözemeseniz bile ayrılmayı en az travmatik hale getirebilirsiniz. kendi adıma iyi ki de gitmişiz diyorum, en azından nasıl bir hayat istemediğmden son derece emin olmamı sağladı terapist, böylece aşırı bir travma da yaratmamıştı ayrılmak.

Saygı yoksa,
Öncelik (kendinizden sonra) birbirinizde değilse,
"Biz" algısı yok olmuşsa hiçbir terapist fayda etmez çünkü kişinin kendi istemiyordur.

Aşı konusunda o sananuymak zorunda değil sen de ona uymak zorunda değilsin. Bu konuda %100 uyum bekleme bence. Aynı düşünmeyebilirsiniz çok normal bu. Hayatı paylaşmak için evlendiniz, en ufak bir şeyde kaçmak için veya birbiri üzerinde tahakküm kurmak için değil.

aşı konusundan ziyade, komplo teorilerine çok ama çok meyilli, bill gates ve aşı, yangın ve bill gates konusunda çok emin kendinden mesela :)

birkaç komplo teorisyenini inatla ve ısrarla takip ediyor. benim de pubg oynamama karışıyor mesela, karışmaktan ziyade gururunu kırıyor sanırım bu oyunu oynamam. yanımda arkadaşlar öğrencilerinin, yeğenlerinin pubg oynamasından şikayetçi ben onların yanında bir şey diyemioyrum cünkü sen de oynıyorsun diyor.

yahu ben allahın unuttuğu bir ilçede yaşıyorum 30 bin kişilik bir ilcede. istanbulda doğdum büyüdüm, kendime hobi olarak satranc ve pubg seçtim o da pubg de çocukluk arkadaşlarımla bir yandan sohbet edebiliyoruz diye, yoksa pubg benlik bir oyun değildi hiç bir zaman. istanbuldan ayrılmasaydım hiç oynama ihtiyacı duymazdım mesela.

@mor bembombom, peki hocam online terapi hakkında ne söylersiniz? küçük bir şehirde yaşadığım için online terapi düşünüyorum ama çok sağlıklı olur mu bilmiyorum.

Bir de doktora gibi zor ve ağır bir sürecin son aşamalarındayım, bir ara konuşup boşanma olacaksa da doktora sonrasında olsun demiştik, doktoradan sonra büyük bir yük kalacak ya omuzlarımdan, daha farklı bir ilişkimiz olur belki diye düşünüyordum. yanlış mı düşünüyorum acaba bu konuda?

Duygusal açıdan bakıyorum; sevdiğim sürece, dışarıdan gelecek bir müdahalenin işe yaramayacağına olan inancıma rağmen, tüm yolları denerdim.

e bana nick birakmamissiniz zalimler, hocam iletişim kısmı şöyle problemli, evlilik sıkıntılı gidiyor, bazen sorunları hasıraltı edip konuşmuyorum bazen de dile getiriyorum, bunları konuşmaktan bıktım deyip konuşmak istemiyor, uzun zamandır devam ettiği için, sürekli konuş konuş bir işe yaramıyor düşüncesinde. ortak hobi kısmında şu var, aslında ortak noktamız baya var, kamp, hayvanseverlik, motosiklet gibi konularda çok ortak noktamız var, ama eskisi kadar kampa gidemiyoruz örneğin, doktoradan dolayı ben fazla gitmek istemiyorum. motorla da birkaç defa tur yaptık, iki motor var, birinde o birinde ben, tur dediğim de kısa mesafeler aslında, biri 25km biri 50 kmlik turlardı.

konuşmaktan ziyade eylem insanı kendisi, ben de henüz bir şeyleri eyleme dökemedim ona göre. aslında ortak noktalara rağmen aşırı zıt karakterleriz galiba, bu evlilikte erkek o kadın ben gibiyim :)

bir de, kendisi karizmatik bir koca beklentisi içindeymiş :D ben ona göre karizmatik değilim, biriyle tanıştığım zaman veya az tanıştığım biriyle uzun uzun konuşabilmek ona göre gevezelik, anti karizma bir durum :)

@mor bembombom, ben doktora sürecinde bana büyük bir tolerans geçsin istiyorum ama yapılmıyor, örneğin salonda ders çalışmak istiyorum ama salon dağılır diye istemiyordu o uzun süredir. ben zaten zor çalışan biri olduğum için, tedbili mekanda ferahlık vardır diyerek yer değiştirmek istiyorum çalışırken ama o sanki misafirpervermiş gibi salon dağılsın istemiyor. misafir ağırlamaktan nefret ediyor ve misaifr ağırlıyamıyorz çooook büyük bir oranda. ben ayda bir misafir gelsin gelebilsin istiyorken o yılda bir kafasında. pandami acayip işine geldi onun mesela.

bir de şu bilgiyi vereyim bakış açımızın anlaşılması için:

cinsellik varla yok arası, eşime bunun bir problem olduğunu kabul ettiremedim önce. bir sürü insan var böyle yaşayan diyor, neyse sonunda kabul eder gibi oldu ama aramızdaki diyalog şöyle gelişti:

bu büyük bir sorun diyorum ben, kendisi de cevaben bu sorun değil sonuç, sebebini bulmak lazım.

neyse sanırım bu da bir gelişme. bir de yaptıgım hataları söylesem burda birçoğunuz hata olarak görmeyecek muhtemelen, küçük bir kısım da ufak tefek hata olarak görebilir. karım çabucak silebiliyor insanları, zamanında arkadaşlarını da silmiş en ufak hatalarında.

Terapi ücreti 600 lira. Biz de ailesi kaynaklı sorunlar vardı. Çözemedik. Gidiyoruz. Eşim de biraz fark görüyorum. Ama 2-3 seansta da çözülemiyor. Ha biz seviyoruz da birbirimizi. Bu yüzden kendimiz çözemeyince terapi almak istedik. Eşim kendi hatalarını fark etmeye başladı ama kabullenme aşamasına henüz gelemedik. Aldığımız seans 5. Kesin çözüm mü bilemem. Aile yapısına, kişilere göre değişkenlik gösterebilir bu. Umarım nasıl mutlu olursanız o duruma çabucak kavuşursunuz.

Teşekkürler hocam siz online seans mi alıyorsunuz

@Fusha

Komploculara çok takılıyor çok takip ediyor demişsin, zaten aranızdaki fikir ayrılığından kaynaklanıyor bu. O bu konuda kendini senin kadar güvende hissetmiyor, bu senin için ciddi bir sorunsa, bununla yapamayacaksan bence tez vakitte boşan, onun kendini koruma şekli üzerinden huzursuzluk çıkarmaya hakkın yok. Onun ömründen de çalmış olursun, buna da hakkın yok. Ha eğer bu seni pek etkilemiyorsa da bunu dile getirme derim. Uğraşılacak başka sorunlar varken buna da enerji ayırma.

Son cümlenizde o kadar haklısınız ki hocam aslında.

eşinizi bilmiyorum ama sizin eşinizi sevmediğinizi düşündüm okurken. sevgi yoksa o evlilik çok zor ilerliyor.

Öyle düşünmenizin sebebi nedir?

darp, aldatma.

Yapılır.

95 çok zor puan ilk 200-300'ye falan denk geliyor

92 üstü yapılır ama eğer matematik temeli kuvvetli ise.

sıfırdan dediğiniz çoğu lise konusu zaten. süre için bir şey diyemem her gün 3-4 saat çalışırsa olur bence.

Temel sağlam değilse zor bence. 85-90 arası yaparsın ama 95 üstü sadece çalışarak olacak bir şey değil.

Üniversite sınavında ilk 500 e girmek gibi düşün

Sıfırdan 95 üstü çıkmaz.

temele bağlı. temel iyiyse hiç çalışmadan da yapılır. sok ankara fen liseliyi 95 alır.

İyi bir yks öss vb geçmişi varsa yapılır gayet. Geçen senenin birincisi 6-7 ay çalıştığını söylemişti çünkü çocuk odtü mühendislik mezunu, temeli olmayan bu kadar zamanda yapamaz

matematik iyiyse yapılır zor değil gky

matematik seviyene bağlı ama 95 yüksek bir hedef biraz şans lazım orası için.

Türkçe-matematik 60 sorudan 55 net, tarih-coğ-vatandaşlık 60 sorudan 55 net 95 puana denk gelir. Bunun bir de günceli var, süre yetiştirmesi var.

Vermiyor. Kendi modeminiz yoksa satın alıyorsunuz.

kendi sattığı Zyxel VMG3625-T50B modem önerir misiniz yoksa yei nesil wifi 6 mı önerirsiniz?

wi-fi 6 destekleyen telefonun, laptopun falan varsa, kesene de uygun gelirse ondan al tabi. ama yoksa ve ne zaman alacağın da belli değilse, aradaki fark da fazlaysa wi-fi 6'lı modem/router almazdım.

aaal

Valla bence hic mantikli degil.

Istanbulda ve yalnızsan bu bütçeyle mantıksız.
Zam artış oranın da mantıksız.
Maaş kesin 9-10 k olsun, biraz peşinat da varsa o zaman bakarsınız.

4.3 geri ödeme bence iyi. Ama tek başınaysanız ve başka geliriniz de yoksa çok çok zor.

maaş artmadan ev borcuna girerseniz 2-2,5k arası artış yapmazlar. düzgün zammı paraya ihtiyacı olmayana yapıyorlar. kim muhtaçsa en az zammı alır. ben olsam böyle bir riske girmezdim. maaş kesin olarak 9 olacaksa o zaman düşünülebilir.

6.5'dan 9'a artis olmaz, ona bel baglama.

Ev temel bir ihtiyac. Hayatin her alanini etkiliyor. Ihtiyac duyuyorsan almalisin.

Ben Turkiye'de olmadigim icin belki yabanciyim mevzuya ama 6500 geliri olan birine bankanin 4300 lira odemesi olacak kadar kredi vermemesi lazim.

Artış kesin arkadaşlar buna göre yorum yaparsanız sevinirim.

Al abicim al, durduk yere ev sahibi olmuş olacaksın. yatırım için alıyor olsaydın alma derdim.
Yalnız krediler çok yüksek. krediyi öyle bir çek ki, faizler düştüğünde tekrar yapılandırabilesin.

@hot potato aylık gelirin %70'i taksitli kredi çekebiliyorsunuz.


cevaba gelelim:
başka borcun yoksa, minimum 2-3 sene de çok bir tatil vs. yapmam. harcamlarımı daha düzenli yaparım dersen mantıklı. 2-3 sene dişini sıkman gerekecektir ama.


gerçi bu enflasyonla 1 sene bile olabilir :)


direkt cevabımı vereyim: mantıksız değil.

şeftalinin 19 , salatalığın 10 lira olduğu bir ülkede yaşıyoruz.

ekonominin marmara denizi gibi dalgalı, işinin pamuk ipliğine bağlıolduğu bir ülkede.

bu şartlarda herşey risktir, işsiz kalabilirsin veya maaşın kuş kadar kalabilir.

icralık olup ödediğin miktarı bile kaybedebilrisin.

bu soruyu 2 3 sene önce sorsan, al , iki sene sıkıntı çekersin sonra kredi enflasyon vb sayesinde daha da kolay ödenecek hale gelir derdim.

ytd.

2 sene once bi arkadas benzer oranlarda krediyle ev alinca millet beynini utuledi, "bu maasla 4000 nasi odiycen, oldun bittin sen" diye.

Simdi ayni ekip kendi ev kiralari 4000 oldu diye agliyor. Ev alan arkadas da gulerek izliyor.

abi bence de mantıklı da kimse vadesini sormamış. ne kadar süre ödeyeceksin?

10 yıl

tüm kötü senaryoları düşünmek gerek, işsiz kalsanız iş bulamazsanız (olmaz demeyin, burası türkiye) taksitleri iş bulana kadar ödeyebilecek birikiminiz var mı? öyle bir birikim olmadan ben olsam girmezdim riske.

milletin gazına gelme. aynısını arkadaş yaptı sonra arkadaşların kirası 4000 olunca hepsine güldü tarzı ev fetişiti insanları dinleme. bi de o arkadaşa sormak lazım 10 yıl kredi öderken neler çekti. kesin alma demiyorum; ama herkesin durumu farklı. oturup planlamanı yaparsın. ordan kısarsın falan filan derken belki oluru vardır. yaparsın. am şu haliyle çok büyük ihtiyacı yoksa akıllı bir insan bu riske girmez.

maaş 6500 ise size 2200 lira kalacak. kira ödemeyeceksiniz. o yüzden alın.

Maaşın yarısını krediye veriyorum 7 aydır. Yetişemedim, ihtiyaç kredisi de çektim. Yine de yetişemiyorum. Annem destek çıkıyor, ona güvendim. Ama yine de zor. Harcamaları kısma olayı yalan oluyor, her şeyin fiyatı uçmuş durumda.
Olumsuz yazdım, ama yine olsa yine alırım. İnsanın kendi evi gibisi yok. Birkaç yıla kira ile denk olacak kredi tutarı.

2200 lira ile 1 ay boyunca geçinmek çok zor olur. olmayacak iş değil ama yaşamak bu değil dedirtir size.

Bence gir.

Ben benzer rakamlarda girmedim hata ettim. Seneye o para kusa doner.

Hiç mantıklı değil. Bir gün evlenirsin, eşin de katkıda bulunur, zorlanmadan alırsınız. Tek başına 10 yıl boyunca maaşının yarısından fazlasını krediye vermen hayat kaliteni düşürür. Madem her ay 4300 ödeyebileceğine inanıyorsun, birkaç ay 4300'e dokunmamayı dene.

Hele ki maaş yükselecekse hayda hayda al tabi ki, şimdi alamadığın her gün biraz daha uzaklaşıyorsun. Eğer bir anda voleyi falan vurmayacaksan, maaşa talim ediyorsan ya da ufak ufak birikimle ilerliyorsan ev almadığın her gün zarar. Sık dişini al evini, gerekirse üç ay soğan ekmek ye ama emin ol her gün şükredeceksin.

Ev alıp da lanet olsun bu evi aldığım güne diyecek olanı sanmıyorum, en kötü sıkıntı olursa satarsın. Yarının ne olacağını hiç kimse bilemez, sürekli sonunu düşünen de kahraman olamaz. Hesap kitap yapılır, ödenebilecek miktar bulununca o ev alınır.

Ayrıca o kadar parayla, şu kadar parayla geçinilemez lafını çok duyuyorum ama valla para akıyor olsaydı 5 binle de 10 binle de geçinilemez ama gerektiğinde asgari ücretle de gayet geçinilebiliyor mecbur. Ayağını yorganına göre uzat tabiri bunun için söylenmiş. Bir de ağustos böceği ile karınca hikayesi var. Ayrıca atalarımız ev alana Allah yardım eder demişler, inançlı olup olmamak önemli değil, bu dünyanın kuralı böyle; çalışan, gayret eden kazanır.

Edit: İş durumunda risk konusuna değinmemişim. Yani sallantıda bir iş varsa ona göre değerlendirme yapılır. Ama sizin sorunuzda öyle bir riskten bahsedilmediği için cevabı ona göre verdim.

pendikte bir süre yaşadım çalıştım, tam pendik ilçe sınırı içinde değil ama bu velibaba ile komşu olan kartalın hürriyet mahallesi var, onun ormana bakan kuzey kısmı güzel, huzurevinden başlayıp yakacıka kadar olan kısımda güzel sakin siteler var, evleri de bahsettiğiniz aralıkta hatta daha düşük.

Velibaba'da epey ev var gibi, benim de dikkatimi çekti, rezidans tarzı bloklar falan.

Kurtköy yenişehir mahallesindeki sitelerde ev bakabilirsiniz

Ahmet Yesevi'de 1+1 havuzlu, eşyalı, istediğiniz fiyatlarda site mevcut, lokasyon önemli değil dediğinize göre düşünebilirsiniz.

İlk görev yerim Pendik’ti. Batı mahallesi dışında yaşanılabilir bir yeri yok açıkcası. İnsanlar Kurtköy’ü de övüyor ama bence övüldüğü kadar iyi bir yer değil. Batı mahallesinin tek kötü yanı deprem riski. Yeni binalar var ancak biraz pahalı. Sizin yerinizde olsaydım Kartal Petroliş civarlarında ev arardım.

Edit: Ya bu arada uyarmak boynumun borcu gibi hissettim ama dediğiniz bölgelerdeki veli profilleri cidden berbat durumda. Mutlaka tanıdık birilerinden objektif yorumlar alın. Okul müdürlerinin söylediklerine aldanmayın.

Türkiye’de herkes mühendis, doktor olmaya çalıştığı için bu alanlara “başarısız” kişiler girmek zorunda kalıyor. Öyle güzel bölümler var ki sıralamar yerlerde. Eğer içinizde böyle bir aşk varsa o bölümde çok başarılı olup güzel bir kariyer yapabilirsiniz.

İÜ sosyoloji'nin muazzam bir Twitter hesabı var. Eger mesaj gönderimi açıksa mutlaka cevaplarlar diye düşünüyorum. akademik kadronun nasıl olduğunu görmek için Google scholar da hocaları aratıp ne kadar aktif çalışma yaptıklarına ve aldıkları atıf sayılarına bakılabilir. fakat kesinlikle akademide ilerleme hedefi varken Türkiye şartlarındaki akademiyi bir düşünürüm çünkü İÜ'den yurtdışına gidebilme oranlarının çok yüksek olduğunu düşünmüyorum.

Ben kendi sıralamamdan neredeyse 30k düşük bir okulda okuyorum. Evet maalesef ortam fark ediyor :( Ama İÜ Hukuk'ta okuyup oradaki ortamdan da memnun olmayan arkadaşlarım var, İÜ gayet iyi bir puanla kapatmasına rağmen. Bu biraz sizinle, çevrenizle, yaşadığınız ortamla da alakalı. Boğaziçi Sosyoloji de okuyup öğrencilerden memnun olmama ihtimaliniz var sonuçta. Yine de benzer bir tecrübeyi yaşayan ve yaşamaya devam edecek bir insan olarak önemli olanın bölüm azmi olduğunu düşünüyorum. Bölümdeki en azimli ve çalışkan arkadaşlarımdan bazılarının YKS sıralaması çok çok iyi değil ama bölümü gerçekten seviyorlar. YKS puanı iyi olup dersi sulandırmaya çalışanlar da yok değil. Tek ölçüt bu değil.

Başarılar diliyorum.

Sosyolojide akademik alanda ilerlemek istiyorsanız İngilizce bir sosyoloji bölümü okumanızı tavsiye ederim. Türkçe okuduğunuz metinlerin çoğu zaman çevirisi bile güzel olmayacak ve siz metinlerden tam verimi alamayacaksınız bile. Aynı zamanda yurtdışı doktora ve yl programları söylediğiniz alanlarda çok çeşitli konularda çalışıyor, belki de siz hocalarınızı vizyonu, dil ve aldığınız dersler sebebiyle bu programları inceleyemeyeceksiniz bile. Bir de İst Sosyoloji’nin verdiği ders yöntemi ve Boğaziçi, Bilgi, ODTÜ, Bilkent farklı mesela, ben İstanbul Üni’nin bi kaç dersinden hiç zevk almamıştım, öğretilen yöntem bi garip ama nasıl anlatacağımı bilemiyorum.

Akademik kadrosu iyi olan ve yurtdışı bağlantılı olan özel okulları da düşünün derim ben. Bilgi, Kadir Has vs olabilir belki, Mef Üni hocaları da güzel olabilir sosyoloji varsa eğer. Hem özel ünilerde disiplinlerarası dersler almak da kolay olabilir, devlette böyle şeyler çok da mümkün olmuyor diye biliyorum.


Sıralama konusunda da, evet fark olacaktır. Sizin gibi isteyerek bu bölümü seçen kaç tane insan olacak? Bu sizi ne kadar tatmin edecek? Ben Boğaziçi Sosyoloji mezunuyum, orada bile insanlar psikoloji tutmadığı için ya da sırf Boğaziçi olsun diye gelenler vardı, ama öğrencilerin akademik başarısı yüksek olduğu için derslerden yüksek alma pahasına bile olsa çalışıyorlardı ve bu derslerin verimliliğini arttırıyordu. Ama sosyolojiye ilgili ve isteyerek gelen arkadaşlarımdan daha çok beslendiğimi, entelektüel anlamda, söyleyebilirim.

Tüm bunların yanında İstanbul Sosyoloji’den çıkıp Boğaziçi, ODTÜ gibi yerlerde yüksek yapabilir misiniz? Elbette yapabiliriz ve yapanlar da var. İlgili olmanız, sahada neler yaptığınız, çalışmalarınız önemli. Ama dediğim gibi İstanbul Sosyoloji ortamı sizi ne kadar geliştirir, geliştirirse bu Türkiye’yeyle mi sınırlı kalır orasından şüpheliyim.

Bir de İstanbul Sosyoloji hocalarının görüşlerini de araştıemanızı tavsiye ederim, size yakın olmaz mesela referans alamazsınız, ya da yüksek lisansa kabul alamazsınız. Böyle şeyler maalesef akademide oluyor. Hı, Boğaziçi’nde oluyor mu? Evet, orada da oluyor.

Özetle, bir sürü değişken var ve bunların hepsi size ve ortama bağlı değişkenler. Ne derece yararlanırsınız size kalmış. Sosyoloji akademide güzel yurtdışı imkanları oluyor kovalarsanız, ben yurtdışına çıkmanın çok cazip geldiği bu günlerde İngilizce eğitim veren bir yerleri seçmenizi tavsiye ediyorum.

Not: söylediğim gibi Boğaziçi Sosyoloji mezunuyum, ve İstanbul Sosyoloji’den bazı hocalardan ders aldım oradaki öğrencilerle birlikte.

-galiba sosyoloji küçük yazılmalı, emin değilim :)

Sorunuz olursa cevaplayabilirim.

Başarılar diliyorum.

Baktım da puanlara, sizin sıralamada iyi bir İngilizce sosyoloji bölümü görünmüyor :( aklınızı daha fazla karıştırmak gibi olacak belki ama, Odtü Felsefe seçip Sosyoloji’yle çap yapabiliriz belki? Sosyoloji çapı için yanıp tutuşan var mıdır ODTÜ’de bilmiyorum ama bu lisans eğitiminin sizi akademik anlamda geliştireceğini düşünüyorum. Sosyolojide farklı alanlardan ders almak çok güzel oluyor, farklı disiplinlerden beslenmek sizi sosyolojik bakış açısından geliştiriyor illa ki. Tabii ki de ilk söylediğim felsefe olmazdı belki, tarih olurdu, politika olurdu vs ODTÜ Felsefe’de çap yapamazsanız bile bu okulda göç sosyolojisi dersleri alıp; yine göç alanında farklı disiplinlerden ders alıp, batı dillerinden sinema dersleri alıp sonrasında niyet mektubunuzda ben şu şu dersleri bu alanda çalışmak için aldım derseniz yüksek lisansta çok etkili bir durum olur. Ama bunun Türkiye’de şöyle bi dezavantajı var, lisans felsefe diyelim siz sosyoloji yl yapıyorsunuz, bazı okullar sizi Araştırma görevlisi olarak almıyor ve parasız kalıyorsunuz. He derseniz ki ben direkt Amerika’ya doktora bütünleşik programa gideceğim, bu da güzel bi seçenek ve olur da :) ODTÜ’de Erasmus ve Exchange imkanları yine size yurtdışı sosyoloji akademisinde farklı kapılar açar. Felsefe okurken yurtdışında gittiğiniz okulda sosyoloji bölümünden dersler alıp; oradaki hocalarla tanışıp aranızı iyi tutup network yapabilir, gitme ihtimalinizi arttırabilirsiniz mesela. Ama felsefe sevmiyorsanız giymeyin, okumak hiç de kolay değil İngilizce sanki. Felsefi düşünmenin sosyolojik düşünmek için yararlı bir şey olduğunu da düşünüyorum ayrıca ama okumak isterseniz.

İÜ sanıldığı kadar kaliteli bir okul değil. Başka bir okulda lisans eğitimi alıp buraya master için gelmiş biri olarak gözlemim bu. Sadece bunu söylemek için geldim.

Hangi bölümde yüksek lisans yapıyorsunuz?

Maalesef istanbul dışı tercih yapma imkanım yok.

kırmızıayakkabılıgargamel'i bolecegim.

odtüde sosyoloji hem cap hem de yandal için yanıp tutusulan bir alan. iki yıl önce cap için 3 kişi aldılar en düşük ortalama 3.90 idi. 3.90 gibi çılgın bir ortalamayı yapmak için çalışmak yetmez şans da lazım. Buna güvenerek odtuye gelme.

Puan yetiyorsa tam bursla; güzel vakıf ünivleri tercih edin. (Boğaziçi ve gs olmuyorsa)
Sosyolojiyle ilgili başka bölümler de bakabilirsiniz.
İü birkaç istisnası dışında her anlamda çok konservatif bir bölüm. Sosyoloji gibi bir alan için bu açıdan çok yanlış.
Herşeyden öte iü size ingilizce öğretmez. İngilizce “akademik” okuma yazma yapamazsınız.

Sifir bilgim var ama sunu demeye geldim;
İzmir'de vakif üniversitesi mezunuyum, okul full İngilizce ve cok ama cok ciddi İngilizce egitimi var (hazırlığı 3-4 sene gecemeyen arkadaslarim var öyle sallamasyon gecilmiyor)
Sosyoloji mezunu arkadaslarimin cogu(hepsi degil) fena olmayan yerlere geldi. Yurtdisina giden de var baya.

Eğer akademik kariyer düşünürseniz kesinlikle İngilizce okumanizi tavsiye ederim. Kendi cabanizla İngilizce öğrenmek ile okulda full İngilizce okumanin farki oluyor.

iü yazma boşver. tadilat, tamirat okul leş gibi, kolay düzelmez.
odtüde felsefe falan oluyorsa zaten hiç durma, daha usturuplu bir eğitim almış olursun.
çok meşhur bir twitter hesapları var, evet; ülke yanıyor her anlamda, bunlar mühim şahsiyetlerin hayatlarıyla ilgili kıymetli! bilgiler veriyorlar boyuna.

Geçen ay başladım. Aslında niyetim her şey düzelince gitmekti ama bekle bekle nereye kadar, yıldım ve gittim.

eski usuldu benim gördüklerim.

başlamadım. manikür pedikürü geçtim, son aylarda saçımı bile kendim kesiyorum neme lazım

benim manikür pedikürcüm kuaförde değil, kendine ait küçük bir dükkanda olduğu için sadece o saatte randevusu olan gidiyor.

bir de, pandemi öncesinde de ben kendi manikür pedikür setimi götürüp onunla yaptırdığım için hijyen açısından da bir sorunum yok.
son birkaç aydır eskisi kadar düzenli olmasa da yaptırmaya devam ediyorum.

Ben kuaföre gitmemek için geçen sene haziranda saçımı kazıdım hala da kuaföre gitmedim. Annem manikür pediküre kendi setini götürüyor. Hiç aksatmadan gitti.

Ben de cesaret edip gidemiyorum. Kendi setini al bence

Göğüs hastalıkları. Evet çekiliyor.

İşe giriş, sağlık raporu vb tırıvırı içinse ve yorumlatmayacaksınız dispanserler de çekiyor. Hastanede sıra olabilir belki.

Gögüs hastalıklarından randevu bulamazsanız Sigara bırakma kliğine gidin. Direk kan testi ve akciger filmine yönlendiriyorlar.

bu ara internette Antep fıstığının fiyatı kuruyemişcilerdekinin yarısı kadar bi satıcıdan 1 kiloluk siirt fıstığı alıyorum sürekli parmaklarım soyuldu yemekten

Doritos Turca'yı çok seviyorum. Her hafta alıyorum bir tane. Şu dönemde A101'de satılan Milkten çikolata kaplı süt dilimi en çok aldığım. Kinder'den daha güzel buluyorum. Bir de A101'de satılan iç çekirdekten alıyordum ama küçücük paketi 4, 5 günde anca bitirince almamaya karar verdim.

Valla sayılır mı bilmem ancak deli gibi dondurma tüketiyorum ben şu sıralar.

images.app.goo.gl

coco star spor

doritos 3d
a101de satılan burch zeytin ve mevsim yeşillikleri baharatlı mısır ve pirinç patlağı

Dondurma +1
Bir de üzüm. Çekirdeksiz yeşil üzümü yıkayıp temizleyip saplarını ayıklayıp buzluğa atıyorum, ertesi güne tamamen donuyor, şahane soğuk atıştırmalık oluyor.

Godiva’nın mavi renkli olan çikolatası.

çizmeci time'ın rulo gofreti. bir süredir yemiyorum ama uzun zamandır "düştüğüm" tek ürün, piyasadaki yerli en kaliteli abur cubur ayrıca, tartışmam bile.

Tadim cekirdek. Eskiden sadece kalabalikli arkadas ortaminda yerdim cekirdegi. Bir gun kazara yalniz youtube izlerken citlatayim dedim, hastalik oldu, uzun yazi okurken, youtube'da pineklerken falan paso cekirdek arar oldum, alisverislerimin demirbasi oldu. Su an paket bana bakiyor, ama dislerimi yeni fircaladigim icin baslamam ama 3-4 saat sonra beni kimse tutamaz

Şu sıralar değil ama kesinlikle eti hoşbeş fındıklı. Kışın hafif ısıtınca efsane oluyor.

Devlette çalışıyorum, evet tamamen her bir maaş sahibinin hakkıdır ve ben Ankara'ya tayinimden beri bana ödeniyor, önceki kurumda ödendiğini hatırlamıyorum. Ödenmesi gerekir, kulis yap. Milletin hakkını yiyemesin şerefsizler.

Yilda 300 falandi sanirim.

Calisanin hakki degil sirketin hakki, bazisi calisana vermeyi tercih ediyor.

Cok sirket degistirdim sadece 1 tanesi verdi, birinde de bonus hakkimiz vardi.
Maas hesabi acilinca atiyorum 100 tl bonus yukleniyordu bankayla bu sekilde anlasmis.

Bir kere de devletten aldim askerdeyken.

en son çalıştığım şirket 2 kere banka değiştirdi bişey vermesi bonus falan dedikodusu da dönmüştü cukkaladilar diye

üç ay önce 6000 tl verdiler sağolsunlar ilaç gibi geldi. Tabi bu üç yıllıktı

Üç yılda bir veriliyor bu sene 7bin küsür aldık.

Çalıştığım kurum vermemişti. Devlet kurumlari veriyor. Aynı sektörde arkadaşımın kurumu verdi ama mesela.

Siz kac senedir o sirkettesiniz? 3 veya 5 senelik anlasmalar oluyor, denk gelmemis de olabilirsiniz

Kamudayım. Bize de veriliyor. Verilmediğini ilk kez duyuyorum. Hatta ilk atandığımda geçmiş yıllardaki sözleşmenin ay olarak payıma düşenini bile yatırmışlardı.

özeldeyim. 3 yılda bir veriliyor.

15 senedir doğan/demirören tv de çalışıyorum
2 / 3 defa banka değişti
tek kuruş almadık.
Bu sene de mesele zam yapmadılar, mayısta yaptılar, ilk 5 ayın farkını vermediler falan
maaşımızı alsak şükür
ziraat'e olan borçtan kaçıp bizi de ortada bırakacak i.neler.

13. maaş olarak veriyorlar bize, yılbaşında 1/4 maaş, ramazanda 1/4 maaş, kurbanda 2/4 maaş olarak seneye yaymışlar

Önceki çalıştığım şirkette 400 tl mi neydi son yatan. Her sene yatıyordu 2 kere alabildim.

Promosyonun hesaplara yatacağı maili geldikten hemen sonra, faiz gelirinden dağıtılan promosyon olduğu için kullanmak istemeyen çalışanların dönüş yapması için süre tanıyorlardi. Kendi beyanları doğrultusunda o para hiç hesaplarına yatmadan istedikleri hayır kurumuna yönlendiriliyordu.

oh üç yılda bir 3-5 bin lira mı, vakıf üniversitesindeyim, birkaç yılda bir banka değişiyor bu yüzden demek ki. Hiçbir şey ödenmiyor.

Kamu ama değil bir kurumdayım. Maaş bankamı kendim seçiyorum, bankaların çoğu da aylık taksitler olarak yatırıyor 100-200 bir şeyler.

Bana hiç denk gelmedi ama 2 sene evvel hanım bi maaş kadar para almıştı. Hey gidi.

16 yıldır aynı yerde calisiyorum. 2 kez banka degisti, bir halt gormedik.

2013'ün sonunda başladım çalıştığım yerde.

Şu an önceki iki banka Eylül ayında 300 vermişlerdi, şimdiki banka 1000 lira veriyor promosyon olarak. Bu sene de 1000 olacak.

Çalıştığım şirket, bankalarla 3 senelik yapıyor anlaşmayı. Başladığımda devlet bankasıydı. 2016'da anlaşma bitti, uzatmadılar. Başka bir devle bankasıyla anlaşıldı. 2019'da anlaşma bittiğinde, uzatmayıp bu sefer özel banka ile anlaştılar.

Kesinlikle üstüne git derim.

bize banka değiştiğinde de mevcut banka sözleşme yenilediğinde de verildi ama 4.000'li rakamlar değil. 1.000-1.500 falan. bi kere yarısını verdiler, diğer yarısıyla ünlü bi ses sanatçısı getirtip 'eşli' müzikli yemeğe çağırdılar. sonra düzeltme mail'i atıp, bekârlar da gelebilir dediler ama ben tribimi yaptım gitmedim. hatta ik sonradan yaa gel işte diye baskı yaptı ama gitmedim afasfas. zaten paramı çar çur ettikleri için ayar olmuşum bir de medeni hâlimizle yaftalanıyoruz ne gidicem.

3 sene kadar once eski isimde 6000tl vermislerdi. anlasmalari 5 senelik falandi sanirim.

sebze falan kizartinca 2 hatta bazen 3 kere kullaniyoruz. kalani soguyunca bir kavanoza dokup sonra tekrar kullanilir yani.

et ile kullanilan yag (kofte falan yaptin diyelim mesela) direk atiliyor.

Hamur işleri ya da sebze kızartması gibi işlerde 2-3 kez kullanıyoruz.
Et konusunda robokot+1

patates kızartması yağını en az 10 defa falan kullanıyorum. en son da çıtır tavuk yapıp çöpe.

2-3 kere kullanabilirsin ayçiçek yağını. dışarıda kullanılan yağlar senin evde kullandıklarından değil. yanma ve tütme derecesi daha yüksek olan yağlar kullanılıyor.

2-3 kez kullanıyorum. Hatta çok sevmeme rağmen nadiren kızartma yapıyorum ve 2-3 gün üst üste yiyince kızartmaya doyuyorum her seferinde.

Patates kızartması için 3-4 defa kullanıyoruz, diğer kızartmalarda bir defa.

Kızartma işlemini zeytinyağı ile yapıyorum ve birden fazla kullanmıyorum. Aksini yazanları okuyunca şaşırdım hatta.

Bende tek yaşıyorum ailemle yaşarken 2-3 kez kullanıyordum fakat tek yaşarken mümkün olmuyor çünkü bir kere kızartma yaptıktan sonra bir sonraki sefere çok zaman geçiyor, yağın içindeki kalıntıları süzsemde içime sinmiyor, fakat birkaç gün sonra kızartma yapacaksam kullanırım. Bu sorunu kızartma yapmayarak çözdüm

çok defa kullanıyoruz. ayrı bir kızartma tavası yada tenceresi oluyor genelde, yağ da bunun içinde bekliyor.

@trajikomix+1

Kızartma çok çok nadiren yapıyorum, yaptığımda da o yağı bir kere kullanıyorum sadece. Neyi nasıl kızarttığınıza bağlı olarak (kızarttığınız şey parçacıklı değilse, yağın ısısı sabit kalıyorsa) 2-3 kereye kadar tekrar kullanılabilir sanıyorum ama yağ ısındıkça yapısı bozulan ve kanserojenleşen bir şey, dolayısıyla riske etmek istemem.

Defalarca kullanıldığını okuyunca şaşırdım bende yav. Hatırlıyorum Cook önceden TV de dikkat programları falan vardı TV de, aman birden fazla kullanmayın falan diye. Yıllardır tek sefer kullanılıyor bizde.

4-5 sefer kullanıyoruz kavanozda saklıyoruz. iyice siyahlaşmaya başlayınca döküyoruz.

aylık 30k gelirim olsa her seferinde kullanır atardım ama. tamamen maddiyatla alakalı yani. yaptığımın sağlıklı bir şey olmadığının farkındayım ama mecburum.

Öğrenciyken sömestr tatilinde fritozdeki yağı boşaltır aile evine gider, tatil bitimi geldiğinde yeni yağı döker yaz tatiline kadar kullanırdım. Hala hayatta olmam mucize bence.

Şimdi max 3-4 kez patates kızartması için.

ikinciyi tam 30 gün sonra oldum ben

geçen 8 hafta olunca en iyi antikor oluşumu olduğunu söyleyen bir yazı okumuştum.

28 gün.

21 Gün. İsrail ve USA biontech iki doz arasını hep 21 gün olarak uyguladı.

sinovac - tam 28 gun sonra ikinci dozu oldum.

bir iki gunun o kadar etki edecegini sanmiyorum. madem rahat etmeyeceksiniz iptal edip, 4-5 gun daha bekleyip 30. gunde olun bence

CDC'nin biontech için tavsiyesi 21 gün. Doktor yakınınız neden az olduğunu söylüyor ki, merak ettim?

www.cdc.gov
"The recommended interval between doses is 21 days for Pfizer-BioNTech and 28 days for Moderna; however, up to 42 days between doses is permissible when a delay is unavoidable."

25, 27 idi one cektim, oyle gerekiyordu, muhtemelen cogumuz asi olup yine de hasta olacagimiz icin cok da umrumda degil 3 gun once 5 gun sonra...

21 gün.

25.

Sinovac, tam 28 gün arayla oldum.

28

Köpeğim vefat ettiğinde.

2018 yılında yaşadığım evde doğal gaz sistemi yoktu. Elektrikli sobayla ısınmaya çalışırken çok fena üşütüp hasta olmuştum. Ev ısınmıyordu ve ben çok üşüyordum. Benimle ilgilenmesi için çağırabileceğim kimse yoktu. Yemek yiyemedim, akşamdan başlayarak sabaha kadar uyuyup uyandım ve üşüdüm. Asıl zor olan da, üzülmesinler diye aileme telefonda belli etmemeye çalışmıştım hasta olduğumu.

Askerdeyken sanırım

Hasta olmustum, yerimden kalkamicak kadar kötüydüm. Kimseyi zahmete sokmayı da sevmem. Arkadaslarima fln soylemedim. Yerimden kalkamadigim için yemek de yiyemedim. 2 gün fln öyle aç bilaç yatmistim, çok uzucuydu :')

Bir de bilekliklerimi takmakta zorlaninca çok hissederim yalnizligimi xd

anlık olarak bilmiyorum da hayatımın en yalnız dönemini şu an yaşıyorum. pandemi yüzünden sosyalliğin sıfırlanması, hayatımdaki 1-2 insanın da benzer zamanlarda gitmesi, tekrar başladığım sigarayı yeniden bırakmam, parasızlıktan okul da online olduğu için anne evine sığınmam, kardeşimin bile benimle pek muhatap olmak istememesi vs...

bomboş, bombok, yapayalnız, ümitsiz bir süreç benim için. eskiden böyle zamanlarda pozitif düşünmeye çalışır veya insanlarla konuşmak isterdim örneğin. denklem basit. yalnızım, öyleyse insanlarla görüşeyim, di mi? şimdi o da yok. "kim senin derdini dinleyecek aq sktir git milletin işi gücü yok senin mızıklanmanı mı çekecek" havasındayım. çok değersiz ve gereksiz hissediyorum kendimi. ha çok sorun değil bu tabii ama bu fikre alışmak ve "değerli"yken bir anda bok çuvalına dönüşmek, o adaptasyon süreci üzüyor biraz. şey gibi hani, durmak ya da hızlı araba kullanmak çok problem değildir ama hızlı sürerken zınk diye durursan paramparça olursun, o hesap. kimsenin umursamadığı bir adam olmakla sorunum yok, sevilen ve önemsenen biri olmakla da problemim yok ama birinden diğerine keskin geçiş çok yıpratıcı oluyor.

2016 ekim ayinda ayrilik acisiyla uzuntuden kendimi harap ettigim bir donem olmustu. sabah uyandim bacaklarim tutmuyordu ve belimde inanilmaz bir agriyla duvarlara tutuna tutuna banyoya kadar gidebilmis, banyoda yere dusmustum. can acisiyla aglaya aglaya is yerine gelemeyecegimi haber vereyim bari diye yoneticimi aramistim. adamcagiz halime aciyip gelip beni doktora goturmustu. hastanede tekerlekli sandalyede otururken nasil bu kadar yapayalniz kaldigimi dusunuyordum. 2 agri kesici igneyle ancak agrim dinmisti ve eve dondugumde o zaman birkac gun once benden ayrilan eski sevgilime is arkadasim haber vermis, kendisi lutfedip beni ziyarete gelmis. evde biraktigi esyalari toplamaya gelebilmek icin bahane buldugunu sonradan anlamistim tabii. neyse ki kurtuldum hem o agrilardan hem o insandan. ama hala o gunu dusununce bogazim dugumleniyor.

yalnizligi cok severim ama ben tercih ettigim zaman.

Askerlik, anlatsam kitap olur.
Oradan sonra kari kiz terk etmeleri falan hic koymadi.

2017 mayıs-eylül arası.
annem vefat ettikten sonraki 3-4 ay hayatımın en tuhaf, en zor, en garip, en buhranlı, en belirsiz, en kasvetli ve en yalnız dönemiydi.
doğru düzgün yas bile tutamadım.
ki genel olarak çok kolay bir hayatım da olmadı ama o dört ay boyunca sınandım resmen.
2-3 yaşımda olan şeyleri bile hatırlayabiliyorum, o dönemi net hatırlayamıyorum.

sonrasında çok değiştim, hayatım da değişti.
neyse ki, iyi yönde.
o yüzden öyle zamanlara tutunmamak lazım.

Fiziksel şiddet gördüğümde en yakınımdakiler bile beni yalnız bırakmıştı. Gece bacağımda alçıyla nasıl tuvalete gidebilirim diye düşünürken kendimi ağlarken bulmuştum. Dikişlerden kafamı yastığa bile koyamıyordum. Hayatımda kendimi hiç o gece hissettiğim kadar yalnız hissetmedim. Fiziksel acıdan çok karşı karşıya kaldığım durum acıtmıştı.

hiçbir zaman. yalnız bırakılmadığım için değil ama, sadece iyi ya da kötü anlarımda birine ihtiyaç duymuyorum. birileri kötü bir şey olunca yardım etmeye çalışsa bile yalnız kalmak daha iyi geliyor. çocukluktan kalma bir alışkanlık olduğunu düşünüyorum.

1- tek yaşarken kafamı dolaba vurup bayılır gibi olmuştum, o gün öleceğim sanmıştım
2- üniversiteye şehir dışına gittiğim ilk gece

9-10 sene once Milano'da Centrale cevresinde dandik bir otelde kaliyorum, yalnizim. Gece yarisi 2-3 gibi benim oteli polisler basti, normal polis de degil ozel harekat gibi bir sey agir silahlar falan var adamlarda. Nooluyo lan diye seslerine uyanip pencereden disariya bakinca gordum, koridora cikmak yemez:) 2-3 araba disarda da ekip var. Onemli bir sucluyu ariyorlar herhalde. Resepsiyonisti katmislar onlerine bu odada kim kaliyor, nereli bu, kac yasinda gibi sorular soruyorlar sonra da odaya giriyorlar arama marama yapiyorlar anladigim kadariyla, ama medeniyet Avrupa insan haklari falan hak getire ortam cok gergin, bagiris cagiris seklinde azarlama seklinde kaba saba bir sorgulama, muamele var duydugum kadariyla. Italyanca bilmesem de anlayabiliyorum az cok. Otel zaten eski duvarlar kagit gibi her sey duyuluyor, izolasyon berbat otelde. Ben de korkuyla benim odayi basmalarini bekliyorum sira sira gittikleri icin. Cikip da bu ses ne falan diye koridora dahi cikamazsin ortam cok gergin, catisma falan cikar diye de korkuyorum her an. O sirada kendimi dusundum: b seviye ingilizce disinda dil yok, yanimda dogru duzgun para yok, ulke, uyruk desen dandik, isim desen Islami bir isim, zengin, nufuslu aileden gelmiyoruz en zayif halkalardan biriyim lan ben diye dusundum. Ister misin bana bir tane faili mechul yiksinlar suracikta, toplayip gotursunler, hapisanede gecsin tum omrum. Italya zaten malum mafyanin memleketi, Berlusconi'nin ciftligi gibi birseydi o zamanlar ulke, derin devlet temiz eller bilmemne haberlerde geciyor surekli bizden pek farki yok. O zamanlar Ergenekon vardi Turkiye'de, polisler sahte delil melil uretiyor, suc icat ediyordu, kumpas kuruyor falan bu tarz dusunceler beynime oyle bir hucum etti ki sanki sucluymuscasina korktum orada polisten, en cok yalniz hissettigim zaman orasidir polsilerin odami basmasini beklerken. Benim kapinin onune geldiler, resepsiyonist adimi uyrugumu falan okudu, su tarihte giris yapti diye bilgi verdi polise, benim kapimi dahi calmadan es gectiler beni iyi mi:) Yabanci ulke, genctik falan cok pis korktum kisaca 2-3 yil yaslanmisimdir orda.

Ben arkadaş grubunun içinde kendimi yalnız hissediyorum. Onlar gülüyor eğleniyor ama ben bir türlü o eğlenceyi yakalayamıyormuşum gibi hissediyorum. Hem mutlu hem yalnız hissetmek çok garip…

Bu aralar arşa çıktı bende. Zaman içinde bütün yakın arkadaşlarımın farklı şehirlere gitmesinden, iş ortamında dışarıda görüşmek isteyeceğim kafada birilerini bulamamamdan iyice yalnızlaştım. Ama yalnızlaştıkça daha da yabanileşip yalnızlığım artıyor. Artık telefonum çalınca bile gerilmeye başladım, ulan kim arıyor şimdi bunla mı konuşacaz diye düşünüyorum ve 0850 numara falan olduğunu görünce seviniyorum.

Nezaketen cevap vermiş. Sonrasında bir yükümlülüğü yok. Kız arkadaşınızı haklı buldum ben. Size de geçmiş olsun.

her gün ilgi gösterse sevgilin olurdu zaten. ayrılmışsınız sen de ihtiyaç duyunca kıza yazmışsın gibi olmuş. bence normal davranmış.

@bugun hava gunluk gureslik Her gün değil tabi, kesinlikle o tür bir beklenti içerisinde değilim.

"Cidden 2 haftada bitebiliyor mu tüm iyi hisler? İnsanlık dahil? Şu an umut ettiğim tek şey, bir "nasıl oldun" duyabilmekti ya, cidden fazlası değil."

Bu.

hislerin bitmiş olmasına gerek yok, aksine bitmemiş bile olabilir ve bu hislerin yeniden barışmaya yol açmaması için bile isteye soğuk yapıyor da olabilir. ayrıldınız ve bitti, üzerine yeterince düşünecek vakit de geçmemiş ki pişman olunsun da birleşilsin. gayet normal olanı yapıyor bence, tabii neden ve nasıl ayrıldığınızın da etkisi var.

Olması gereken nedir bilemem ama ben böyle bir durumda sürekli merak ederdim, sorardım da eğer bir şeylerin tamamen kopmasına neden olacak ters bir tavırla karşılaşmadıysam ve aynı şekilde kendim hasta olsam merak etmesini beklerdim.

Çok geçmiş olsun bu arada.

İnsansa tabii ki endişelenmeli, arayıp sormalı ve ilgilenmeli ama belki de senin buna vereceğin karşılıktan daha çok endişeleniyor. Yeniden birleşebileceğinize dair umutlanma diye böyle yapıyor olabilir. Ben olsam arayıp sorardım. Ne var yani? Merakını gidermek için sorabilirsin. Tuhaf geliyor olabilir bunu soracak olman ama sor gitsin. 1 yıl birbirinizin her şeyini gördünüz duydunuz ve bundan mı çekiniyorsunuz? Vereceği cevap seni üzebilir ama sürekli kafanda ihtimal çevirmenden iyidir.

Kız haklı bence, 2 hafta bitmiyor daha öncesinde bitiyor ayrılığa yansıması zaman alıyor. Klasik hasta oldum ilgi istiyorum triplerindesin diye düşünmüştür.

kızın yaptığı normal. bariz ilgi aramak için yazmışsın. ben olsam hayatta yazmazdım ölüm döşeğinde olsam bile. iyi dileklerini iletmiş işte daha ne. ayrılık böyle bi şey.

normal davranmış.

siz yazınca geçmiş olsun demiş zaten, tekrar iletişime geçmemesi anlaşılabilir. sonuçta ayrılmışsınız hisleri olsa bile o defteri tamamen kapattığı için yazmıyordur ya da tam tersi hisleri ayrılıktan önce bitmiştir ve yanlış anlaşılmak istemiyordur. yeni ayrılığın üstüne nasıl oldun diye endişe göstermeyi anlamsız bulduğum için samimiyetsizlik olarak düşünmezdim.

bu arada çok geçmiş olsun.

Kadın milletimin "ölüyorum, bitiyorum, çok aşığım sana, hayatımda böylesini ilk kez deneyimliyorum" laflarına bir daha inanmaman gerektigini acı bir tecrübe ile ogrenmissin. Bir de 'Sen ikincisin' palavrasina! Dostum, kadinlar her konuda ikidari severler, sen cok zayif bir aninda mesaj atip 'zordayim' imaji çizerek kendine buyuk zarar vermissin.

Gecmis olsun. Umarım tez vakit sagligina kavusursun.

Daha fazlasını yapsa umutlanacaksın belli ki. Ne gereği var?

iliski bitince hisler bitmez, hisler bitince iliski biter. sevenler ayrilmaz, küser. :))) hehehe

bence kiz normal davranmis.

@arnold schwarzeneger Gelecek adına yeniden umutlanma aşamasını kafamda aştım ya, yani en azından covid olduktan sonra aklımdan o tür şeyler zerre geçmedi.

Beni o kadar çok sevdiğini söyleyen ve davranışlarıyla samimi olduğuna inandıran kadından "Öldü mü, kaldı mı acaba? Ciğerlerine falan inmiş midir ki?" gibi beni "insani yönden düşünen" hamleler görememek cidden üzüyor beni. Şu an meğer yalan bir şey yaşamışım gibi hissediyorum iliklerime kadar.

Ulan 2 hafta ya. Daha 10 Temmuz'da gözlerime bakarak "Seni seviyorum" diyordun. Anlamıyorum gerçekten. Bu kız daha da hasta etti beni :/

yilda 1.

yasamadim.

oyle bir inancim yok.

sunu soyleyebilirim. kotu bir babam vardi. dayak atsa bile babam diye bir gun sarilmak istemistim cocukken ve bana sarilmadi itti. ben 13 iken öldü. yillar sonra sbs'ye girecektim ve babami ruyamda gordum. tam o sarilmak istedigim ani. ozur diledi, sarildik, yine gelecegim dedi. gelmedi. gelmesin de zaten. hayatimi bok etti.

Anı şeklinde rüyalar görmüştüm. Genelde hiç beklemediğim zamanlarda.

Ben ölümü şöyle hayal ettim. Dünyaya geldiğimizde nasıl kocaman bir ailemiz oluyorsa öldüğümüzde de aynı aile karşı tarafta oluyor. Bir bebek bu dünyada nasıl karşılanıyorsa diğer tarafta da benden daha önce ölmüş kişiler tarafından karşılanacağımı hayal ediyorum. Mantıksız olabilir, bunu ben de kabul ediyorum. Ama böyle bir canlandırma var kafamda.

Babamı kaybettiğimden beri anmadığım bir an bile olmadığı ve beş yıldır neredeyse her gün babam için ağladığım için bir ayda en az bir defa görüyorum.

Bir kere halamla aynı anda aynı rüyayı görmüşüz çok ilginçti..

Ben elbet bir gün buluşacağımıza inanıyorum.

Çok sevdiğim, annem gibi gördüğüm babannemi kaybettiğimde ilk yıllar rüyalarıma girerdi. Şimdi üzerinden 13-14 sene geçmiş. Rüyalarıma girmeyi bırakmış. Garip.

Hayır öyle bir inanca sahip değilim.

1 ay önce kuzenimi kaybettim. Şu ana kadar bir kere rüyamda gördüm. Yolda kaldırıma yatmış ağlıyordu ona destek olmaya çalışıyordum. Sonra devamında farklı bir yerde gördüm ve orada da iyi görünüyordu gülüyordu. Etkilenmemek elde değil onu ağlarken görmek içimi parçaladı. Özlemiştim sesini kahkahalarını duymak da iyi hissettirmişti. Ahirette tekrar görüşeceğimize inanıyorum. Diğer türlüsünü kabul edemiyorum.

2 gün evvel amcam telefon ediyordu rüyamda. Cenaze süreci için teşekkür etti kapattı.

Bilinç altım mı yoksa gerçekten mi ulaştı bana emin değilim.

Çok sevdiğim bi arkadaşım vefat etti, rüyamda gördüm sarıldım kucakladım, ağladım, uyandığımda gözlerim yaş içindeydi bi daha göremedim kendisini

Ateistim, ölümden sonra bir şey olduğuna inanmıyorum.

Annemi kaybedeli yaklaşık iki sene oluyor, başta çok fazla gördüm. Hatta ilk aylarda aslında ölmemiş de doktorlar hata yapmış, kalkıp eve gelmiş gördüm birkaç kez. Sıklığı azaldı, bir süredir görmüyorum sanırım. (Bir iki ay önce psikiyatrist desteğiyle bir ilaca başladım, uykum düzeldi, bunun etkisi de olabilir.)
Annemle çok yakın olan kuzenim de sık sık rüyasında görüyor, bana hepsini anlatmıyor ama anlayabiliyorum.

Annem dışındakileri (anneanne, dayı, arkadaşlar, uzak akrabalar) çok nadir görüyorum.

teyzemi kaybettim 1 sene önce. İlk 6 ay baya gördüm. Ben çok rüya gören bi insan değilimdir. Gördüğüm rüyaların yarısı onunla alakalıydı. Sonra azaldı. Rüyalarımda konuştuğumuz, sarıldığımız oluyordu.

Gerçekçi rüyalar açıklanamayan şeyler değil. Açıklanamayan bir şey yaşamadım.
Ölümden sonra bir hayat olmadığını düşünüyorum. Kaderci ve ahiretçi bir görüşüm yok. Bu nedenle bir beklentim de yok.

ortalama iki ayda bir görüyorum saınrım. üzerinden sekiz yıl geçti. hatta bu duyuruyu da gördüğüm gecenin sabahında görmem ilginç oldu.
bazen konuşuyorum evet ama öldüğünün farkında gibi değilim.

ve hayır böyle bir inancım yok. olması kulağa çok güzel geliyor ama.

Avukat. Öğretmenliği, piyasadaki öğretmenlerin niteliklerinin düşük olmasından dolayı tercih etmezdim yoksa çok güzel meslek

Kamuda öğretmenlik bu ülkede yapılabilecek en iyi işlerden. Bildiğim kadarıyla avukatlıkta artık çok para yok.

her türlü kamuda öğretmen olur keyfime bakardım. piyasa avukat kaynıyor zaten, çevren olmadıktan sonra asgarinin bir tık üstüne köpek gibi çalışırsın.

ceteris paribussa öğretmen derdim.

Şam'da valilik verseler elimin tersiyle iter, kamuda öğretmenliği seçerim.

Öğretmenlik +1

Öğretmenlik+1

öğretmen.

not: avukatım.

Öğretmen.

Not: kamuda öğretmenim.

avukatlık ayda 3000 tlye talim etmek demek artık.
kesinlikle öğretmenlik. maaşın belli zammın belli ek ders ücretin tıkırında tatilin belli emekli maaşın var. avukatların emekli olabilenleri 1700 tl maaş alıyor. o da prim ödeyp emekli olabilmişse. çoğu sgk borcu içinde ölüyor artık.

itibar noktasında da kesinlikle öğretmenlik.

Kamuda herhangi bir is dunyadaki butun isleri dover.

O yuzden ogretmenlik.

Calisma saat ucreti en yuksek memurluk.

Öğretmenlik seçince, okuyunca kamuda öğretmenlik kesinmiş gibi yazılmış duyuru cevapları. Seçeneklerde avukatlık ve kamuda öğretmenlik olsa, öğretmenlik mantıklı.

Ama bu haliyle avukatlık bana göre.

sigarayı bıraktıktan sonra coşagelen sigara içme arzusunu puro ile çözdüm ben. bu aralar çevremde çok fazla sigara içiliyor, yine artıyor istek, hemen alıyorum büfeden ince purolardan, puroyla bastırıyorum sigara isteğini.

30 gün dayanın sonra fiziken canınız istemiyor zaten.

2013'te bıraktım 7 sene içmedim, pandemiden önce saçma bi sebepten 6 ay kadar içtim ve 1 senedir içmiyorum tekrardan, kafada bitireceksin lafı ne kadar sinir bozucu olsa da doğru.
ilk 6 ay deneme süresi bunun, sigara içerken zevk aldığın şeyleri yaparken elin sigaraya gidecek mi, veya 1 taneden bir şey olmaz diyip o 1 taneyi içecek kadar iradesiz misin aşağı yukarı 6 ayda belli oluyor. fiziksel etkisi de ağzım boş kalmasın diye kullandığın yiyecekler kalorili olursa biraz sıkıntı oluyor göbek çevresinde.

sigarayı bırakma yolculuğunda etrafındaki insanların ne kadar anlayışlı oldukları ise çooook önemli, ben herkese bana sakın sigara uzatmayın kalbinizi kırarım diye tek tek uyardım. bir kaç kendi çapında mizahşörler çıkıyor ama sonradan yola geliyorlar :)

kafada bitireceksin +1

bir diğer tüyo ise azaltarak bitirmek, bunun uzun bir süreç olduğunu bilmek. sigara hemen bırakılmıyor. bazen günde bir tane içtiğin, sonra tekrar abarttığın dönemler olacak. 7 yıl ağır içmiş biri olarak ben şahsen 2 ayda bırakabildim. ama bıraktığım gün şaşırarak "aa, ben bugün sigara içmedim" dedim.

motivasyona ihtiyaç duyduğun zamanlarda çevrendekilerin kanser öykülerini de dinleyebilirsin.

iyi şanslar.

kafada bitirip ne kadar boş olduğunu kendine tembihlemen gerekiyor, allen carr yöntemi fena sayılmaz.

sonraki süreçte en ama en önemli şey kesinlikle sakın ola 1 tekden bir şey olmaz diyip o teki içmeyin. asla yani, içerseniz geçmiş olsun.

bırakalı 2,5 sene oldu. bir tek dahi içmedim. ilk zamanlar rüyalarımda içiyordum sonra kabusla uyanıyordum. şimdi abartısız aklıma bile gelmiyor içilen ortamda bulunamıyorum. arada türkiye’de değilken legal olan yerlerde tütünlü marijuana içtim ama hiçbir etki yapmadı bünyemde sonrasında sigara isteğine dair. bu da ek bilgi dursun..

Ben yerini kahve ve çayla doldurdum şaka maka. Bir de spor yapıp beslenmenize dikkat ediyorsanız direkt siliyorsunuz. Aynısı alkol için de geçerli. En azından bende öyle oldu.

Bir günlük diye başladım. İkinci gün 2 günlük dedim. 3. gün 1 hafta dayanırsam 15x7 cepte diye devam ettim. Sözlükte sigarayı bırakmak başlığını okudum bir yandan. Bunu da geçtim. Buna da taktım falan diye motive oldum. Kriz anlarında şınav çektim, koşarak merdiven inip çıktım falan fişman.

Spora başladım. İkisi bir arada olmadı. Bıraktım. Bir daha aramadım bile. 1.5 sene oldu.

Kafada bitirme muhabbeti aslında şöyle bence, sigara, uyuşturucu, kumar vs. herhangi bir şeye bağımlı olan insanlar genelde yaşamlarındaki gerçek olaylardan ve olumsuz gidişattan kaçmak isteyen, gerçeğin verdiği acının yerine bağlı olduğu nesne veya durumu koyup buna zamanını ve enerjisini harcayarak gerçekle ilişkisini bir süreliğine kesmeyi amaçlayan kişiler oluyor. Ben de öyleydim. En doğrusu psikolojik destek alarak bırakmak bence, çünkü sigarayı bırakayım derken sigaranın boşluğunu yeme-içme ile doldurup 6-7 kilo aldım.

Askerde içmeye başladım. Paket almayıp otlanıyordum etrafımdaki sigara içen arkadaşlardan. Bu dönem dönem devam etti. Bazen uzun süreli içmediğim oluyordu. Sonra tekrar yancılık yapıyordum arkadaşlara. Paket aldığımda da öyle çok içmedim. Sanırım geçtiğimiz sene tövbe etmiştim ama işyerindeki arkadaşların hepsi sigara içtiği için benim de canım çekti ve tövbeyi bozdum :) bir süre içtikten sonra kendime kızdım ve tekrar içmemeye başladım. 3 gün önce misafirliğe gittim ve orada yine sigara içiliyordu ve ben tekrar içmeye başladım :) dün eve döndüm ve canım sigara istemiyor. Anladım ki etrafımda sigara içenler oldukça benim de canım çekiyor. Bence etrafında sigara içenler varsa uzak dur oradan.

benim için bu sorunun net cevabı spor yaparak, koşu ve ağırlık çalışma yapıyorum, ikisinde de güçlü nefesler alıp vermek lazım, spor nerdeyse bağımlısı olduğum bir alan, sigara da keyif verici bir madde olmuştur benim için hep ama birini bırakmak zorunda hissettiğimden dolayı sigarayı bıraktım hep.

Bende fiziksel istek daha kısa sürüyor bu süreyi azaltmak için bol sıvı alıyordum

13 sene icip 2014'te elektronik sigaraya basladigim anda, gercekten o anda biraktim. 5 sene boyunca tek tuk ictiklerimi saymazsan bagimli olarak hic icmedim.

sonra elektronigin nikotinini de sifirladim, bir sure sonra onu da tamamen biraktim.

bu 5 sene sonra ani bir kararla sigaraya basladim. 6 ay icip tekrar elektronikle biraktim. sonra bir 6 ay daha birakip tekrar icmeye basladim, su an bir aydir icmiyorum :D

hayat kalitesini dusuren en tehlikeli bagimliliklardan biri bu sigara. artik icmem herhalde. birakma stresi ve sucluluk duygusu yetiyor zaten.

başka bir meşgale bulacaksın. Egzersiz vs. Ancak öyle.

Eldiven, bir tarafı yeşil olan sünger, beyaz domestos,
Pas lekesi varsa ilaveten ince alüminyum tel ile bol miktarda çamaşır suyu.

Önce çamaşır suyu döküp tuvalet fırçası ile kabaca fırçalıyorum.

Sonra sağına soluna porçöz döküp kireçlenme varsa erimesini bekliyorum.

Sonra dandirik bir bulaşık süngerini ikiye kesiyorum. Bir parçasını kullanarak çamaşır suyu ile yukarıdan aşağıya iyice süngerliyorum.

Duş başlığını açıp duruluyorum. Sonra da sifonu çekip çıkıyorum.

Çamaşır suyu ile iç kısmını fırçalıyorum biraz bekletip. Dış kısmı ise tuvalet temizleyici özelliği olan herhangi bir fısfıs ürün ile silip kuruluyorum.

İçersem yemeğin yanında bi kutu kola içiyorum genelde. Haftada ortalama 2-3 kere dışarıda yesem, 0.5 - 1 litre arası ediyodur. Eve almıyorum.

Valla değişiyor. Pizza tarzı fast food varsa deli gibi gidiyor. Yemeksiz pek içmem gibi. Illa bir rakam olacaksa 1.5 litre diyeyim haftalık.

0.5

Kola en sevdiğim şeylerden biridir. Maksimum ayda bir litre tüketirim. Ama her ay değil kesinlikle.

@konetsu baya çokmuş zamanında. herhangi bir sağlık problemi oluştu mu peki buna bağlı olarak peki?

sağlam içiciyken günde ortalama bir litre, fiziksel aktivite nedeniyle daha fazla sıvı ihtiyacı olduysa dönem dönem 1.5'a çıktığı olurdu. su yerine kola (nadiren başka gazlı içecekler) tüketiyordum bir nevi. tabii bu durum 19-20 yaşındayken fit bir delikanlı olan şahsımın takip eden altı yıllık süreçte yaklaşık 50 kilo alıp çeşit çeşit hastalık yaşamasına, ağzında diş kalmamasına neden oldu, orası ayrı... artık her anlamda çok daha dikkatli beslenmekle beraber ayda birkaç bardak hala içiyorum yalan yok, milletimiz affetsin.

Bir dönem aşırı tüketiyordum. Sonra kahvede ve çayda şekeri kesince kola inanılmaz şekerli gelmeye başladı ve bu sayede farkında olmadan azaltmış oldum bir anda. Yine de hafta bir litre kadar, yemekle birlikte, tüketiyorum.

Elite olduğum için kargo sorunum yok ama başka sitelerde ücretsiz kargo için sepeti tamamladığım oluyor. Ama aradaki fark çoksa uğraşmıyorum.

Hepsiburada'da soyle yapiyorum, bir urun ekleyip saticisi hepsiburada olan sonra hemen iptal ediyorum. Ama bunu cooook nadir yapiyorum. Baska sitelerde de yaptigim oluyor bazen.

Trendyol kullanmıyorum ama diğer sitelerde favorilerimde elzem olmayan ama almak istediğim ürünler duruyor. Bir tur onlara bakıyorum kargoyu bedavaya getirtecekse yapıştırıyorum.

Aynı ürünün ücretsiz kargosu olanı arastiririm

Çalışırken %90 kurşun ya da uçlu kalem kullanırım.
Ajandalarım, notlarım her şeyim hep kurşun ya da uçludur.
Tükenmez kalemi çok nadir illa onunla yazmam gerekiyorsa kullanıyorum.

kurşun kalemden kastınız sadece tahta kalem mi? yoksa uçlu kalemleri de kurşun kalemden mi sayıyorsunuz?

artline kullanıyorum genelde. uçlu kalem nadir. çok silik geliyor gözüme artık.

Millet pilot kalem kullanıyor iş yerinde ben halen daha alışamadım. 0.7 uçtan vazgeçemiyorum

Kurşun kalemi birkaç yıl önce bıraktım, artık sadece uçlu kalem kullanıyorum, genelde 0.7.

30 yaşındayım.

Ya kurşun ya tükenmez kullanıyorum.

Hala kullanıyorum çok da severim. Kalemtraşımı da köreldikçe yenilerim:)

kitap okurken altını çizmek için kullanıyorum. bazen 0.7 uçlu kalem kullandığım oluyor.

not almak için de kullanırım ara sıra.

Kesinlikle kullanıyorum uçlu kalem de kullanıyorum, hatta itiraf ediyorum ki kuru kırmızı kurşun kalem de kullanıyorum.

Bir kaç tane de kalemtraşım var, hepsinin kullanım yeri ayrı.

koleksiyonum yok ama hala kullanırım. kitap çizmek için, ders çalışırken veya bir araştırma yapıp not alırken.

ama en çok yumurtlayan kalemleri seviyorum, hani şu tepesinde yedek uç bulunan ve bittikçe yenisini taktığımız kalemler.

(yaş 28)

kullanıyorum. uçlu kalem de var. duruma göre, silgi ve kalemtraş da kullanıyorum.

oğlum 8 yaşında ve kurşun kalem kullanıyor. ben 36 yaşındayım ve hep yanımda olan küçük not defterimin lastiğinde üçe böldüğüm kurşun kalemin bir parçası var.

Kulanacagim bir alan yok ama cok seviyorum hala ben de.

bahçeşehir tam bu şartlara uygun bir yer toplu taşıma dışında.

Benzer bütçe ve hemen hemen aynı beklentilerle Feneryolu-Suadiye arasında Bağdat Caddesi hattına bakıyoruz biz de. Yalnız cadde ile sahil arasındaki evler için bütçeyi artırmak gerekiyor. O yüzden caddenin üst taraflarına bakabilirsiniz.

Gerçi geniş oda istiyorsanız cadde tarafında çok zor ama hem merkeze yakınlığı hem kız arkadaşınızın istediği saatte rahat dolaşabilmesi hem de yeşil alanlar vs açısından ideal yerlerden biri bence.

www.sahibinden.com

Tüm isteklerinizi karşılamaz belki ama benim bahsettiğiniz kadar bütçem olsa bu bölgeden ev bakardım.

Ulus tabii ki. Bütçenizi aşar mı bilmiyorum ama.


Yahu dediğiniz özelliklerin kesişimi direkt Ulus. Üstelik verilen örnekler içinde en merkezi olanı da. Neyini beğenmediniz anlamadım.

Ataköy civarı

nerede çalışıyorsunuz? bakırköy'de çalışıyorsanız farklı, tuzla'da çalışıyorsanız farklı öneriler verilecek tabii ki..

bostancı - kadıköy arasında minibüs caddesi ile e5 arasına bakın. bakırköy tarafında e5 ile sahil arasına bakın. komple beşiktaş'a bakın. bunun haricinde söylediğiniz kriterlere uyan yer yok gibi

Ağustos ayı tefe tüfe oranı kadar.

seyler.ekstat.com

Kira sözleşmeleri taraflardan biri öncesinde diğerine bir tebligat göndermediği sürece otomatik yenilenir zaten. Her sene tekrar tekrar yapılmaz. Ev sahibi ile sadece artışı belirler oradan devam edersiniz.

ürünü yanlış gönderdiği için o hatalı ama bunu kanıtlayamıyorsunuz

4 lü paket olarak aldığınız için o şekilde iade etmeliydiniz, açmadan. Bu haliyle size urunun 4 te 3 lük bedeli verilmez. Açmadan komple iade etseydiniz haklıydınız, şu haliyle haksız duruma düşmüşsünüz.

Ürünün açıklamadaki gibi olduğu için iade talep ettiğinizi yoksa hakem heyetine başvuracağınızı söyleyin. Caz yapıyorsa hakem heyetine verin.

Satıcı yanlış bilgi vermiş ama yahu iade edeceğinizi bile bile kutuyu açıp 3 kutu yollamak da bana mantıksız geldi. Daha önce hiç mi internetten alışveriş yapmadınız? Geldiği gibi iade etmeniz gerekiyordu.

cevap verenler mantığına göre konuşuyor.

tüketici kanununa göre haklısınız. hakem heyetiyle alırsınız eğer maske kullanılmamışsa, aslında hijyenle ilgili olmasa da kullansanız da iade edilebilir.

tüketici kanununa göre uzaktan satışları 14 gün içinde sebep göstermeden reddedebilirsiniz.

Yanıtlar için teşekkürler. Hepsiburada sorunu çözdü.

5 kisi besiktasta gezecekler deyince eve 6. sandim seni :) 4+1 4 kisi biraz hayat tarziniza ve ozgurluk anlayisiniza bagli. bence ev buyukse cok sorun olacagini dusunmuyorum calisan kesim ogrenci kesimden iyidir yani gerekirse cikabilecegin denemeye deger bi seneyim olarak dusunuyorum. ps: hic ev arkadasiyla vs yasamadim

He ekleyelim. 1200 cooook normal kisi basi olarak daha dusugune bulamazsin bence. bulursan da cabucak bunalirsin kira/maas oranin gayet ideal ustelik merkezde oturacaksin

Çalışan kişi için dubleks bile olsa 5 kişi çok fazla, iş yerinde iyice yorulunca kafa dinlemek istiyor insan, öğrenci evi tarzı sakinliği seviyorsanız zor. 1200 iyi bir fiyat Beşiktaş için, nelerden vazgeçibilirsiniz ona göre düşünmek gerek.

İstanbul'da araba beni çok yoruyor. Marmaray hattında Anadolu Yakası, Üsküdar İcadiye, Bostancı İdealtepe ya da Sarıyer tarafları düşüneilirsiniz 1 arti bir. Ancak 4500 ile değil de 6000 bin ile mümkün olur.

Daha lüks bir yaşam istiyorlarsa neden beş kişi birlikte yaşıyorlar o da garip. Bir kişi bile çalışan insanı zorlar ama şu durumda beş kişiden iyidir. Hem evde dört oda varken beşinci nerede uyuyacak?

Sırf beşiktaş diye 5 kişi aynı evde asker koğuşu hayatı yaşayacağıma esenler’de yalnız yaşarım..

neresi olursa olsun 3 kişiden fazla aynı evde yaşanmaz. hatta bazı durumdalarda 3 kişi bile fazla. kararınızı dikkatli verin derim.

5 kişi bir arada çok zor. Öğrenci evi değil bu çalışırken çok yorucu olur.

Ben olsam biraz daha uygun fiyatlı bir semtte, daha az insanla yaşarım. Hemen 10 dakikalık bir motor yolculuğu uzaklıktaki üsküdar, salacak, fıstıkağacı, bağlarbaşı gibi yerlere bakarım mesela. Ya da altunizade metrobüse yakın yerlere bakarım. Buralarda daha uygun ve daha yaşanılası evler bulmak kolay. Bu arada hakikaten anadolu yakasının birçok semti, çok daha yaşanılasıdır.

5 kişi mi? yuh.

sims oynarken bile 5 kişiyi idare edemiyordum gerçeğini hayal edemedim. Tuvalet, temizlik, yemek işleri çok sıkıntılı. bir mal sahibi olabilme ihtimaliniz varsa o tarafa yönelmeniz daha mantıklı bence.

4 artı 1 evde topluca lüks yaşam isteyen insanlar da 4500 TL ile boğaz hattında ev de tutarlı görünmüyor. Ama Arkadaşlarla bir süre idare edilebilir kafa netleşene kadar. Acele etmeyin. Kazandığınızın yarısını falan eve yatırmaya kalkmayın. Para eriyor.

ev temizligi, kisisel bakim gibi sevmedigim isleri arada cikariyorum.

Ofisteyken çaya kahveye iniyorum, bazen telefonla oynuyorum. WhatsApp'tan arkadaşlara musallat oluyorum. Haber okuyorum. Yine zaman geçmezse ve ofiste arkadaş varsa gidip yanına oturuyorum. Bu dönemde haftada 1 gün ofis zaten.

Evdeyken de internet, video oyunu, youtube, dizi vs.

bu durumu belli etmemeye
gerçekçi az iş olsa da çok iş yapıyorum imajı ve diyalogu kurmaya çalışıyorum sdfds

internet, forum, her türlü kişişel gelişim ıvır zıvır

Bi işte 2 ay kadar boş oturmuştum. Sıkıntıdan ölecektim az daha.

Ama o esnada hem aşırı sosyalleşmiştim (çalışması gereken arkadaşları kandırıp sigaraya / kahveye çıkarmaca) hem de baya kitap okumuştum.

Şirketin egitim websitesi var türlü türlü egitimler oralara bakiyorum. (Excelden yabancı dile, topluluk onunde konusma, ekip yönetimi vs bir sürü).
Sevinmeli miyim bilmiyorum da 3 yildir falan hiç böyle bir zamana sahip olamadim

bişeyler izliyorum, boş yapıyorum orda burda.

Şirketin eğitim sitesine bakıyorum genelde. Her ay bir haftam böyle geçiyor.

Arkadaşlarla çay, kahve içiyoruz, telefonumla ilgileniyorum, kitap okuyorum.

yıllar evvel yeni girdiğim bir yerde çıkış saatlerimiz çok absürttü ve ben işlerimi birkaç saat önce bitirip internette takılıyordum hatta dizi izliyordum, herkes de aynısını yapıyordu aslında ama ben bana sorulduğunda benim işim bitti öyle takılıyorum dediğim için baya bir faka bastım daha sonra dizi izlediğim de anlaşıldı falan ve işten ayrıldım başka şeyler de olunca. o zaman anladım ki o işyerinde en az çalışan sen de olsan bunu asla belli etmeyeceksin, iş biter mi ya diyeceksin, kitap bile okuyor olsan ya işim var biraz ara verdim vs. bundan sonra girdiğim yerlerde daha az çalışmama rağmen sorun yaşamadım.

şu an epey yoğunum ama ağustos ayında boş olacağım. sorunun cevabına gelirsem ağustos ayında yüksek lisansa başvuracağım ve programlar sınavla alıyor, kitaplarımı da aldım hazırlık için. ağustosta ofiste oturup okuyup not çıkaracağım. kazanırsam da sonra yıllarda boş vakitlerimde dersler ile ilgilenirim.

Yüzde 70 oranında seviyorum, kabul olur mu hocam ?

Ben!

ABD'de Türkçe öğretiyorum. Bu alanda yüksek lisansim. Burada da doktora yapıyorum. Esnaf bir ailenin çocuğuyum. Yasitlarim 90'larda okuldan kaçıp top oynarken ders çalıştım. Anadolu lisesinde okudum. Sonra devlet üniversitesinde okudum. İlk yıl burs alamadım çok sorun yaşadım, ikinci yıl tekrar başvurdum burs aldım. Lisede son iki yıl sabah 7 akşam 8 okul ve dersanede zaman geçirdim. Başarılı olduğum için de dersaneye para vermedim. Herkes gibi ortalama bir zekam var ama çalışkanım. Zekaniz ve paranız çok değilse, çalışmak zorundasınız, yoksa şikayet etmeyin.

çok seviyorum. sabah öf pöflesem de iş başında düzeliyor.

kendi işi olmadığı halde sabah severek giden bence cindir. yok yani sanmıyorum. müthiş para almam falan lazım anca öyle.

Valla ben iş tanımının getirdiği zorunluluk ve dayatma olayını sevmiyorum dolayısıyla da severek uyanma gibi bir durumum falan yok. Alarmla uyanmak zorunda kaldığım her gün istisnasız küfür ederim.

Yaptığım şeyden zevk alıyorum mu? Alıyorum ancak işte onu böyle saçma sapan standartlara oturtulması ve başkalarını zengin etmek için uğraşıyor olmam canımı sıkıyor.

Ben seviyorum abi su saatte kod yaziyorum.
dun sabah 6'ya kadar yazdim 2 saat uyudum 8'de mesaiye basladim. Kimse de bana demedi calis diye.

Ama firsatim olsa calismam, isi sevmekle calismak ayni degil ki.

Araba surmek gibi surmesi iyi, ama soforluk kotu.

seviyorum diyemem ama sevmiyorum da değil.. çalışma arkadaşlarım süper ama bayağı kıyak ortamımız var :D çekilir kılıyor diyeyim.

İşim çok bomba da yeterince para kazanamıyorum hala :D

Ben seviyorum valla

Ayda birkaç bin lira daha kazansam çok severim işi. Aslında şu anda da seviyorum ama hayatımı komple düze cikaracak maddi gelirim olmadığı için canım sıkılıyor arada.

Yaptığım şeyi seviyorum ama bunu belirli mesai saatleri içinde içinde, deadline yetiştirmeye ve müşteri memnun etmeye çalışarak yapmayı sevmiyorum. Şirket, çalışma arkadaşlarım ve yönetici tarafından rahat bırakılmış olmak olmasa devam edemezdim burada.

Severek yapıyorum.

meslegimi seviyorum da, severek icra edebilecegim bir sirket bulamadim. :/

Severek uyanmak için sevdiği işi yapmak yeterli sebep değil ki. Severek yaptığın işi birlikte yaptığın insanların onu ne kadar çok kirlettiği ortamdaysan asla huzur bulamazsın mesela. Ayrıca mutlu uyanmanın tek kriteri bunlar da değil. Ekonomik şartlardan güvenlik alanına, ülkece yaşanan psikolojik kaostan ailevi ve özel hayata kadar milyom tane etken var.

Evet sevdiğim işi yapıyorum ama Severek yapmamı engelleyenler, bunu kendilerine en doğal hak görenler, müdahale edince en pislik entrikalar çevirenler var.

İşimi seviyorum. Hem bedava araba ve bedava yakıtla geziyorum, hemde sevdiğim satışçılık işini yapıyorum. %90 diyeyim, %10, ayda çok fazla km yapmaktan kırıyorum.

Ben de işini severek yapanlardanım. Zor ve yorucu tarafları tabi ki var ama keyif aldığım işi yapıyorum.

Mesleğim fena değil. Ama beni mutlu edecek sektöre geçiş yapmam lazım.

Mesleğimi yüzde %60 seviyorum.

Sevdiğim bi sektörde çalışırsam bu oranı yukarı taşıyabilirim. Ama şuan bankacılık sektöründeyim iş tatmini %30 falan.

@howfaristhesky hayatım aynı şekilde geçti hep inekledim dershanelere hep burslu gittim her okulumu dereceyle bitirdim, kpssde de derece yaptım üstelik. ama şu an iş var ama var sadece. zerre sevmiyorum. şimdiki aklım olsa ylsy kasardım kpss kasacağıma kimse de akıl vermedi.

Sevmek zorunda olduğum işi yapıyorum diyebilirim.

Yıllarca hiç alakam olmayan bir sektörde aşırı yoğun şartlarda çalıştım.
Şu an en azından okulunu okuduğum işi yapıyorum ve görece daha insani şartlarda çalışıyorum.
İşten çıkarken şöyle bir işte çalışsam ne güzel olur dediğim işi yapıyorum tam olarak.
Bu da herhalde özellikle bizim ülkemizde gerçekten bir lüks. Bu yüzden nankörlük etmek istemiyorum.

Mesleği sevmek başka bir durum ya zamanında daha çalışkan olup, daha bir okulda daha iyi bir bölümde okuyup daha çok seveceğim bir işi yapabilir miydim, yapardım, ben tembelliği seçmişim şimdi bunu ödüyorum.
Bu yüzden şikayet etmeye hakkım yok diye düşünüyorum.

iş iyi de parası az, pandemi falan.

asker gibi çalıştığım bir işte çalışıyordum 1.5 yıl öncesine dek. tüm getirilerine rağmen işi sevmediğim için işini sevenler kendilerini kandırıyor gibi geliyordu bana da aynı sizin gibi. bastım istifayı, 1 sene yattım. kafaya koydum sadece sevdiğim işi yapacağım diye iş aramaya başladım sonra. başvurduğum ilk yer oldu. iyi ki de olmuş. artık sevdiğim ne kelime, hayalimdeki işi yapıyorum. hani burada soruyorlar ya şu kadar paranız olsa ne iş yaparsınız, hala çalışır mısınız vs, trilyonlarım da olsa hala yapacağım işi yapıyorum artık. 2 durumu da dibine kadar yaşamış biri olarak biliyorum ki insanın sevdiği işi yapması kadar hayatını dengeye oturtan, kişiye huzur veren bir şey daha yok.

Sinema ve Televizyon mezunuyum. MSA Profesyonel Aşçılık sertifikam var. Her ikisini de mesleki anlamda tecrübe ettim. Şu an ilginç bir şekilde lojistik sektöründe çalışıyorum. Artık sevmek sevmemek olarak değil de vazife olarak değerlendiriyorum. İş haricindeki hayatımı güzelleştirme peşindeyim.

risk management alanında head seviyesinde yöneticiyim. normalde işimi çok seviyorum. fakat işin kendisini seviyorum. üstümdeki kişi ile uğraşmak, etraftaki gerçekte iş yapmayan ama hep şikayet eden veya light konuları yönettiği halde daha fazla önem verilen kişilerle aynı organizasyon içinde olmak beni içten içe öldürüyor.

10+ senedir sevdiğim işi yapıyorum çok şükür.

öğretmenim hiç severek yapmıyorum işimi.
sevdiğim işte başarılı olursam ileride istifa etmeyi düşünüyorum.

iki yıldır sevmediğim işi yapıyorum. hedefim 5-10 sene içinde sevdiğim bir alana geçebilmek. iş sonuçta sevilir mi bilmiyorum

sevdiğim işi yapıyorum. sıkıntı insanlarda. insanları sevmiyorum.

Ben +1

yaklaşık üç aydır üç boyutlu modelleme yapıyorum bilgisayarda. vaktin nasıl geçtiğini anlamıyorum gerçekten. iş yerinde ya da dışarıda eve gitsem de başına otursam diye dakika sayıyorum.

amigurumi, örgü, panç nakışı ve etamin benim için yıllardır en güzel rehabilitasyon yöntemi

Kıyafet örüyorum.
Duvar süsü ile başladım ama ortaya giyilebilecek bir şey çıkarma olayı beni çok tatmin etti.
Hobi olarak kalsın paraya döndürmeyeyim dedim ama sanırım bunun için birkaç adım atmam gerekecek mevcut koşullarda.
Yani yeni bir hobi bulmam gerekecek gibi görünüyor :/

Kanaviçe ve ebru

bilgisayarda photoshop ile elimdeki fotoğrafları editlerken (gimp programı ile) arka planda müzik açıyorum. 4-5 saat keyifle otururum zaman nasıl geçiyor anlamam

Spor, resim, seramik.

Evde eşim ve kedilerle beraber boş beleş vakit geçirirken bira içmek

Koşmak

Fenerbahçe Beko' nun maçını, antremanını, herhangi bi' şeyini izlerken bira içmek

Mutfakta bira içerken arka fonda fado olur, Balkan ezgileri olur, Yunan müziği olur, İtalyanca şarkılar olur yemek hazırlamak.

Bunlar ayin gibi geliyor bana.

+1

Yazdıklarını okurken refleks olarak yeni tab açıp yemeksepetine girdim. Tarif okumaya bile üşeniyorum şu an.

Çok vaktimi almasın diyorsan şu videoya bir bakabilirsin, çok lezzetli değiller ama 30-40dk içinde halledebilirsin.

www.youtube.com

+1

yemek yapmaktan, yemek düşünmekten, acıkmaktan, yiyince üstüme çöken ağırlıktan kısacası yemekle ilgili kafa yorulması gereken her şeyden nefret ediyorum. bu duyuruyu okuyunca yemek yemediğimi hatırladım ama planladığım yemek için de saat geç oldu, yine ne yiycem diye dolaba aptal aptal bakmaya gitmem lazım.

2-3 gün yetecek kadar pişirin pişirdiğinizde.

ev işi nankör mü evet bir bakıma öyle, ev durmadan bakım isteyen bir makine, mutfak da öyle bugünü ya da iki günü atlattın tekrar yapmak gerekiyor

fakat tek tek baktığımda uzun sürmüş, buradan mutfak pratiğin fazla değil gibi görünüyor, yaptıkça hem eş zamanlı pişirmeyi hem hızlı hazırlamayı hem de en uygun boyutlu tencereyi tabağı gereçleri kullanarak verimli olmayı öğreniyorsun

önden patatesleri haşlamaya koyarsın, bu arada tavuk sotenin hazırlık kısmı 10 dakika pişme kısmı yarım saat, bunlar pişerken 15 dakikada semizotu salatasını hazırlarsın, tavuk piştiğinde patatesler haşlanmış ezilmeye hazır hale gelir 10 dakika bu kısım

yani 3 yemeği 50-70 dk da çıkarabilirsin eş zamanlı